Yorgun ve keyifli bir gün

Fıstıklarımla buluştuk. Sık sık buluşurduk eskiden ama ben bayağıdır ihmal etmişim. Tabi hayatı yaşamak için beni beklemiyor kimse. Bir sürü şey olmuş hayatlarında konuştuk dertleştik. Yine güzel resimler çektik. Yine sözleştik bir sonraki ay için bir sıkıntı olmaz da buluşabilirim umarım.



Bu sefer ki buluşma mekanımız Astoria AVM oldu. Cafe Nero’da güzel kahvelerimizi içtikten sonra sigara krizi tutanları bekleyen kötü sürprizle karşılaştık. Teras gibi bir bölüm yapılmamış.Onun yerine Cafe Nero’nun sıcak koltuklarından kalkıp üst kata dondurucu soğukla çevrili bir bölüme gçmek zorunda kaldık. Bu kadar AVM içinde en soğuk olanı Astoria’dır herhalde. Ne yapalım kaderimize razı olduk. Punto’ya gidip güzel bir pizza yeme niyetinde olan ben, yenilen her şeyden ilgi çekici şeyler çıkması nedeniyle pizza’dan soğudum. Kahvelerin bile tadının bozuk olması iyice keyfimizi kaçırdı. İyi ki kendime bir şeyler söylememiştim iştahlar iyice kaçtı. Biz tekrar Cafe Nero’ya döndük. Starbuck’s da yediğimiz tatlılardan eser yok her ne kadar çeşit olsa da sanırım Cafe Nero’ da bir daha tatlı yemeyeceğim. Ama fincanlarına bayıldım. Sohbet koyu, dostlar eskiyse zaman çabuk geçiyor. Ayrılırken de konuşacak daha bir sürü meselenin kaldığı fark ediliyor. Buluşmaların ayrılıkları bile en az 15 dakika ayakta vedalaşma ile geçiyor. Bize bakanların şaşkın bakışları hala aklımda:)



Büyüdüğümü onların yanında hissediyorum. Yaşlandığımı, olgunlaştığımı, hayata bakışımın gün be gün değiştiğini onların yanında anlıyorum. Fıstıklar iyi ki varsınız ve iyi ki güzel gençliğimin halkalarından biri oldunuz.

Berna Mutlu Aytekin

Senin yorumlarınla bu yazı daha güzel olacak