benim günlerim

Fıstıklarımla buluştuk. Sık sık buluşurduk eskiden ama ben bayağıdır ihmal etmişim. Tabi hayatı yaşamak için beni beklemiyor kimse. Bir sürü şey olmuş hayatlarında konuştuk dertleştik. Yine güzel resimler çektik. Yine sözleştik bir sonraki ay için bir sıkıntı olmaz da buluşabilirim umarım.

Bu sefer ki buluÅŸma mekanımız Astoria AVM oldu. Cafe Nero’da güzel kahvelerimizi içtikten sonra sigara krizi tutanları bekleyen kötü sürprizle karşılaÅŸtık. Teras gibi bir bölüm yapılmamış.Onun yerine Cafe Nero’nun sıcak koltuklarından kalkıp üst kata dondurucu soÄŸukla çevrili bir bölüme gçmek zorunda kaldık. Bu kadar AVM içinde en soÄŸuk olanı Astoria’dır herhalde. Ne yapalım kaderimize razı olduk. Punto’ya gidip güzel bir pizza yeme niyetinde olan ben, yenilen her ÅŸeyden ilgi çekici ÅŸeyler çıkması nedeniyle pizza’dan soÄŸudum. Kahvelerin bile tadının bozuk olması iyice keyfimizi kaçırdı. Ä°yi ki kendime bir ÅŸeyler söylememiÅŸtim iÅŸtahlar iyice kaçtı. Biz tekrar Cafe Nero’ya döndük. Starbuck’s da yediÄŸimiz tatlılardan eser yok her ne kadar çeÅŸit olsa da sanırım Cafe Nero’ da bir daha tatlı yemeyeceÄŸim. Ama fincanlarına bayıldım. Sohbet koyu, dostlar eskiyse zaman çabuk geçiyor. Ayrılırken de konuÅŸacak daha bir sürü meselenin kaldığı fark ediliyor. BuluÅŸmaların ayrılıkları bile en az 15 dakika ayakta vedalaÅŸma ile geçiyor. Bize bakanların ÅŸaÅŸkın bakışları hala aklımda:)

Büyüdüğümü onların yanında hissediyorum. Yaşlandığımı, olgunlaştığımı, hayata bakışımın gün be gün değiştiğini onların yanında anlıyorum. Fıstıklar iyi ki varsınız ve iyi ki güzel gençliğimin halkalarından biri oldunuz.