benim günlerim

Çok planlı olmayan bir tatile çıkıverdim.  Depremden sonra bendeki büyüsünü yitiren bir sayfiye yerindeyim. Böyle demek daha doğru. Etrafta emekliler ve torunları var. Tek tük de olsa yaşımda insan çıkıveriyor.  Ben ne güneşlenmeyi seviyorum ne de denizde yüzmeyi. En güzeli fotoğraf çekmek.

Körfezin karşısında rüzgarın eksik olmadığı bir yer burası. Sabah oldukça güzel bir hava olmasına karşın Twitter’dan aldığım haberler ile etrafa fırtına geliyormuş müjdesini verdiğimden beridir herkesin keyfi kaçık.

Yine yüzenler yüzdüler, ama ben “Pis bu deniz” deyip burun çevirdim yarın düzelir belki.

Denize girmedim de girenlerin fotoğraflarını çektim ben fotoğraf çekeceğim deyince çocuklar tüm hünerlerini sergilediler.

Hele ufaklık çok fena yüzüyordu. Balık olmuş çıkmış.

Şimdi saatin ilerlemesini ve güneşin batmasını bekliyorum. Resmen tetikteyim bu güzel gün batımını ölümsüzleştirmek lazım.