benim günlerim » kahve dünyası

Carte D’or lezzetlerini deneyimliyoruz.

BMA — Tue, 22 Nov 2011 14:40:06 +0000

Oldum olası pratik tarifler ile sofra hazırlamayı sevmişimdir. 20 dakika, maksimum 30 dakikada bana lezzetli bir şeyler sunmalı bu evin mutfağı. Çok vakit yok. Her şey hızlıca olup biterken, zaman 24 saatte bile yetmiyor çoğu zaman. Bir de mutfakta saatlerce oyalanamam. Çayı hazırlarken, sofrayı toplamak, sofrayı toplarken tatlıyı hazır etmek lazım. Kendime vakit ayırmam lazım. Bu söylediklerim anneler ve çalışan kadınlar içinde geçerli. Biraz tatlı insanı mutlu etmeye yeter de artar bile.

Bayramda denemem için gönderilen paketleri bir inceledim. Bizim evde hafta da 3 gün mutlaka tatlı hazırlanıyor. Bir çoğunun tarifini burada paylaşıyorum. Carte D’or maksimum 15-20 dakika da hazırlayabileceğiniz tatlıları paketlemiş. Her evde olan yumurta süt vb. malzemeler ile karıştırıp kendinizi şımartabilirsiniz. Bu hafta sadece 3 tanesini yaptım Diğerlerini de gelecek haftalarda yaparım.

Önce kakaolu kek’i denedim. Ben bile yedim. Şekeri azmış. Sütü çok koyup yağı azaltınca kadife gibi bir şey oldu. Bir de sıcak sıcakken yemesem ayıp olurdu kesin. Evet ayıp olmasın diye yedim Kakaolu kek’e pudra şekeri dökme tavsiyesi Carte D’or ürününün üzerinde yazıyordu. Ben de herhalde şekeri az olduğu için ekleyin, demişler diye düşündüm. Lakin şekeri yerinde imiş. Pudra şekeri pek sevdiğim bir şey değil. Kek’imin üzerine kar yağdırmış bulundum. Yanına da Kahve Dünyası’nın yeni çıkardığı pek beğendiğim sahlepli kahveden yapıverdim. Bu kahvenin hikayesi de ilginç. Soğukta Mecidiyeköy metrosundan içeri giriverdim. Üşüyorum. Levent’e kadar geçmem gerek. Gayet güler yüzlü bir kız elime küçük bir bardakta kahve tutuşturdu. Ben de en azından ellerim ısınır diye düşünerek kahveyi aldım. Kokulardan bu kahve değil sahlepmiş diye düşünmeye başlamıştım ki, tadına bakınca sahlepli kahve olduğunu anladım. Metroya binip de kahveyi bitirince bardağı incelemeye başladım. Üzerinde “Kahve Dünyası” yazıyormuş. “Ay şimdi ben nereden bulacağım Kahve Dünyası’nı” demem ile metrodan inip Kahve Dünyası’nı görmem bir oldu. İçerideki görevliye “Ben bir şey içtim çok beğendim ama bunun ne olduğunu bilmiyorum. Sütlü, tarçınlı bir şey” dediğim de görevli gülmeye başladı. “Gülmeyin lütfen. Mecidiyeköy’de çok acelem vardı. Bakmadım nereden aldığıma” dedim. Sahlepli kahve ile tanışmamız bu şekilde oldu. 5 tane aldım o gün, attım çantaya. O gün bugündür içiyorum mis gibi sahlepli kahvelerimi.

Carte D’or tatlılarından bahsediyordum. Önce yukarıda fotoğrafını göreceğiniz kek hazırlandı aşağıda hemen tarifini paylaşıyorum.

Kutunun içindeki karışıma 150 gram yağ ve 3 yumurta ve yarım su bardağı süt ekleyip 2-3 dakika mikserde çırpmanız gerekiyor. Ardından kek kalıbınıza boşaltıyorsunuz. Fakat benim tarifim biraz farklı. Ben keklerimi uzun zamandır borcam’da yapıyorum. Çok memnunum. Yağ ile aramız olmadığından yağ yerine aynı ölçüde ılık su (bu tarife göre süt) kullanıyorum. Margarin ise evden içeri hiç girmedi. tereyağ kullanma taraftarıyım ama o da az olarak. Şimdi 1 çorba kaşığı tereyağını, yumurtayı ve sütü akşam yemeği hazırlanırken buzdolabından dışarı çıkartıyorum. Yemek bittikten sonra oda sıcaklığına inmiş oluyorlar. Bir çorba kaşığı tereyağ ve üzerine bir su bardağı ılık sütü, 3 tane yumurta bu karışımın üzerine de kutudaki içeriği boşaltıp. 1o dakika mikser ile karıştırdım. Tereyağ ile yağladığım ve biraz un serpiştirdiğim borcama karışımı döküp önceden ısıttığım fırında 45 dakika pişiriverdim. Fırına vermeden önce pudra şekerini karışımın üzerine serptim bu pişerken üzerinin daha çıtır çıtır olmasını sağlıyor. Fırını keki fırına vermeden 5 dakika önce çalıştırdım, 200 derece yeterli oluyor. Kekin piştiğini küçük bir bıçağı tam ortasına batırarak anlayabilirsiniz. Temiz çıkması gerekiyor. Daha sonra üzerini kutudan çıkan pudra şekeri ile süsleyebilirsiniz. Ama ben bir daha ki sefere pudra şekeri ile süslemek yerine vişne ile süslemeyi düşünüyorum. Bu tatlıyı çok sevdik. Yapılışı çok pratik. Kek yapmayı tutturamıyorum diyenlerdenseniz tam size göre bir tarif.

İkinci tatlıyı ise 2 gün sonra yaptım. Tatlımız Creme Caramel’di. Oysa benim karamel ile aram yok. Akşam menüsünde karamelli bir tatlı olunca eşim sevinir diye düşündüm. Kendime bir porsiyon karamelsiz yapmıştım. Keşke daha çok yapsaymışım. Karamelsiz hali harika oldu. Creme Caramel adlı tatlının görselerini paylaşamayacağım. Gerçekten pek beğenmedim. Ama bir kutu Creme Caramel’in içinden 10 porsiyonluk yani iki ayrı pişirimlik toz karışım çıkıyor. Diğer paket karışımı haftaya farklı bir tarifle yapacağım. Üzerinde yazan tarife göre yaptığımda çok sulandı ve karamel ağdalı bir hal alıp donmadı. Tarifi değiştirip ikinci seferde güzel bir sonuç almayı umuyorum. Bu sefer kendime çalışacağım ve karamelsiz daha fazla porsiyonlar yapacağım kesin

Nereden çıktı bu çikolatalı toplar

BMA — Sat, 24 Sep 2011 07:36:40 +0000

Piyangodan. Evet piyangodan çıktı. Çok mu şaşırdınız? Ben de Bir baktım saat gecenin 10′u olmuş ben mutfakta bir şeyleri karıştırıp yoğuruyorum.

Piyaz yapmak için dışarı çıkardığım küçük kaptan fasulye yerine rendelenmiş kek parçaları çıkınca yine bir dönüşüm projesi ortaya çıktı.

Neyse baştan başlayayım. Çikolata severim ama alerjim var kakaoya. Dolayısı ile eskiden beridir çok az yemeğe gayret ederim. En güzeli bol sütlü olanı. Bol sütlü ve fındıklı olması süper olur. Fındık ya da badem olabilir. (Hani misafirliğe gelecek olursanız alacağınız şeyi artık biliyorsunuz) Gerçi fındık da dokunuyor ya bana ama olsun

Piyasada satılan fındık oranı istediğim kadar bol değil. Şekeri de çok fazla geliyor. Artık Kahve Dünyasından sütlü çikolata alıp file fındık ile karıştırıp kendi çikolatamı yapıveriyorum. Kahve dünyasının çikolatasını da süt içinde eritiyorum. Şekeri biraz daha azalıyor. Yarım bardak süt içinde benmari eritilen sütlü çikolatayı içinde kaşığı oynatamayacağım kadar fındıkla karıştırıp yağlı kağıt üstünde bekletiyor ve ardından dolaba koyuyorum. 3-4 saat sonra atıştırmalık çikolatalar hazır oluyor. Özellikle sade kahve yanında nefis gittiğini söyleyebilirim.

Neyse konumuz bu değildi, mesele çikolata olunca dağıldım ben yine

Eşim de çikolata seviyor ben de aklımca sever diye ona içinde %99 kakao olan Lindt marka çikolatalardan almıştım. Artık almam. Hiç beğenmedi. Kaldı mı elimde çikolatalar. Ben yemem, hakikatten o kadar acı ki. Nasıl bunca kişi seviyor bilemedim. Çikolata üzerinde deneysel çalışmalara başladım. Önce küçük parçalara bölüp yarım bardak ılık süt içine ekledim. Acılığı gitsin diye de 1 çorba kaşığı pudra şekeri ekledim. Benmari usulü bir kapta eritirken bir yandan da karıştırıyorum. Tadına baktım, yok hala acı ve sanki hiç şeker koymamışım gibi. Üstüne yarım bardak süt daha ekledim. Artık istediğim tada gelinceye kadar sıcak çikolata kıvamını alır diye düşünüyorum bir yandan da. Çok sıvı oldu. 1 kaşık daha pudra şekeri ama karıştırdım. Hala acı. Acı olmasa en az 3 bardak sıcak çikolataya dönüşebilir. Ama bu çikolata çok. Hem evde 3 kişi değiliz. Soğuk hale gelince de bir şeye benzeyen bir tarif olsun mümkünse. Bir şeyler katıp denemeye devam. Genelde ilk defa yapacağım tariflerde hep tedirgin olurum. Acaba malzeme ziyan olmasın diye uğraşırken diğer malzemeleri de katıp hepten çöpü boylayacak bir şey mi yapıyorum. Tedirgin olurum. Neyse ki daha hiç böyle bir vukuatımız olmadı. Bu sefer yarım bardak ılık su koyup elimdeki kabı buz dolu bir kaba oturtup ve karıştırmaya başladım. Önce karışım biraz garip bir hal aldı. Ama karıştırmaya devam ettikçe bir şeye benzedi. Soğudukça krema gibi bir kıvam aldı. Şeker ilavesi yapmadığım için kakao istediğim kıvamda ama tadı biraz az şekerli oldu. En iyisi bununla dondurma külahların içini doldurayım üstüne de maraş dondurması koyarım diye düşündüm. Evde dondurma bitmiş. Çikolata acaba bozulur mu zaten kimyasını yeterince bozdum. Attım dolaba ne hali varsa görsün, zaten acı

Ertesi gün buzluktan piyazlık haşlanmış fasulyeyi çıkardığımı sanıyorum. Bir bakınca geçen gün şu tariften arta kalan kek olduğunu anladım. Kabı diğeri ile aynı olunca karıştırmışım. Evde kek sık yapıldığı ama sık yenmediği için buzlukta bir kısmını saklıyorum. Acil tatlı ihtiyacında şurada görüldüğü gibi üzerine dondurma ve meyve koyup servis edebiliyorum.

Bu sefer ise fındıklı keki rendelemiş ve cheesecake vb. yapmak için dondurucuya koymuştum. Kendisinin buzu çözülmüş. Mahsun mahsun yüzüme bakıyor. Kendisi iletişime geçmeye çalışıyorum kek ile konuşuyorum Bu saatte cheesecake yapamam hiç kusura bakma diyorum önce. Ama sonra krema haline getirdiğim çikolata aklıma geliyor. Acaba ikisini birleştirsem nasıl olur. İkisini karıştırıp yağlı kağıt üzerine top top yuvarlıyorum. Kek zaten kakaolu olduğu için tadı oldukça çikolatalı olmuş. İyi ki şekerini abartmamışım. Eşime servis ediliyor. Sonuç ses çıkartılmadan çabuk tükenmelerinden anladığım kadarı ile başarılı.

Çay yanında yuvarlanıp gitti minicik toplar. Size gösterebileceğim sadece bu kareler kaldı. Bana da ellerimdeki çikolata kokusu

Portakallı Pasta

BMA — Fri, 25 Dec 2009 12:28:00 +0000

Kaç zamandır yazmak istiyordum. Öyle ki her gittiğimde şirinliğinden sebep bir de portakallı olması da etken tabi hemen ondan bir tane söyleyip eşimle paylaşıp yiyoruz. Bana kalsa ben iki tanesini de tek başıma götürürüm. Ama yememem lazım. Artık bir durmak gerek. Sizlerle paylaşmaktan mutluluk duyuyorum. Karşınız da güzeller güzeli portakallı pasta…Her kahve dünyasında bulabilirsiniz.

feng shui insanı oldum ben:)

BMA — Thu, 24 Sep 2009 11:37:00 +0000

Evdeyim erken kalkıp eşimin iş temposuna göre düzenlediğim yeni bir hayatı yaşıyorum.. pek fena ama hala işsizim. Her blog yazısına başladığımda neden bu kadar rahat yazabildiğim aklıma geliyor. Çünkü işsizim. Bari işsizsin çocuk yap diyen arkadaşlarımda ensefle kınıyorum. Bayram sohbetlerinin ana temasını bu oluşturdu.
Sonra kendimi elimde hayali bir ajanda ile evimi ziyarete gelecek kişilerin programını ayarlarken buldum. Bayram sonrası ilk ziyaretimiz hafta sonu olacak. Saat 10 itibari ile evi toparlayıp keyif çayımı demlemiş bulunuyorum. Erken kalkmak güzel şeymiş. Müge Cerman’ı keyifle andım. Dün gece geç yatmış olmama rağmen sabah erkenden kalkıp güzel bir kahvaltı hazırladım. Şu diyetime devam etsem bu vesile ile ne güzel olur.
İşsizliğimi avantaja döndürme gayreti içinde kendime yeni kitaplar aldım. Zavallı Orhan Pamuk hala kitaplıkta sürünüyor. Bugün ise ona başlama hevesindeyim. Taaa kaç sene evvel “Feng Shui” konusu çok ilgimi çekmişti. Ama vakitsizlikten hiç ilgilenememiştim. Bir hevesle aldım. Kitabı akşam sekiz sularında almıştım gece bir sularında bitirdim. İzlemek istediğim bir film vardı onu da kaçıramazdım ama reklam aralarında kitap okuyacağımı da hiç düşünmezdim. İnsanın ilgisini çeken bir konu olmasın demek ki ilgilenebiliyormuş. Evim evim güsel evim’i bu felsefeyle dekore etmek istedim. Ama kitabı okuyup da notlar alınca zaten evi buna göre düzenlediğimi fark ettim pek keyiflendim bu suretle mutfaktaki buzdolabının üstüne koyduğum resimler bile aile bağlılık köşesine denk gelmiş. Bendeki bu ileri görüşlülük hayret verici birşey. Evimde bol bol su içinde yüzen mumlar var onları koyduğum köşe bile “feng shui modeli” biyer olmuş. Sabah sabah elimde bir pusula, akşamdan okuduğum kitaba göre herşeyin uyumlu olup olmadığına bakarken ki halimle bayağı bir eğlendim. Dedektif gibiydim. Yatak odasında eskiden kırmızı, şimdi ise mor renk olan eşyalarımın, yeni evimizin yenilemediğimiz mor duvar boyalarının, hayatıma etkisi nasıl olur acaba derken yatak odası için en uygun rengin bu renkler olduğunu öğrenince kitabı kendim mi yazdım diye düşünmeye başladım.
Bugün keyfim yerinde. Evi süpürecek olmam, dolapları baştan aşağı temizleyecek olmam bile bu neşemi bozmasın. Birde evdeki hasta eşim iyileşse.. İnsan grip aşısı olacağı gün grip olur mu? Şansa bak.. kaç gündür grip aşısı, grip aşısı diyerek gribi evimize çağırdık..
Bayram tatilinde miskinlik yaptım bol bol ama evde de duramadım biraz gezmek hava almak yürüyüş yapmak gerek hem. Metroport’dan faydalanıyorum bu aralar. Gidiş geliş bir buçuk saat. Bir ara da sinemasını deneyeceğim bakalım afişlerde bahsettiği kadar güzelmiymiş. Bunun için soğuk kış gecelerini bekliyorum. Atkılarla sinemaya gitmek Kahve Dünyasından sıcak bir kahve ile film seyretmek.. şimdiden canım çekti.. kalabalık olduğunu ilk defa bayramda gördüğüm Metroport’un şöyle bir handikapı var. Yukarıda yani yemek bölümünün olduğu yerde sadece bir tane elektrik prizi var. Şaka gibi. Bir tane daha var aslında sinemanın olduğu bölümde ama malesef çalışmıyor. Yani bilgisayarla gidiyorsanız bol bol dua edin ve pilinize kuvvet. Ya da benim yaptığım gibi rica minnet insanlardan yer değiştirmeyi isteyin. Yarın öbür gün keyfine düşkün biri bana yerini vermeyecek . benimde internet keyfim sadece 1 saat sürecek..
Bayram tatilinde bir de yakında başka nasıl yerler var arayışına gittik. Kale Center ve Meydan Alışveriş Merkezi’de yakınmış Bahçelievlere. Kale Center gerçekten büyük ama dengesiz bir yapıymış izlenimi veriyor insana. Sanki yapı o kadar yüksekliği ve gürültüyü kaldıramayacakmış gibi. Kalabalık pek fena. Sevemedim. Sessiz boş yerler tam bana göre. o yüzden aradığım huzuru Metroport’da buluyorum.. Hahaha şiir gibi oldu. Meydan ise Ümraniye’deki ödüllü alışveriş merkezi ile sadece ismi benzeyen bir alışveri merkezi olmuş. Sıkıntılı kasvetli bir yer. Tepeüstü’ndeki gibi bir rüzgar yok Merter de belki ondandır. Hemen çıkasım geldi. Ama önce Media Market’e bir uğradık. Şu N97 model Nokia telefonu görüp aşık olduk. Ben beyazına bayıldım. Klavyesi kullanım kolaylığı ve herşeyin dedikleri gibi “elinin altında” olması çok güzel. 5800’a olan hayranlığım bitmedi ama bu başka birşey. Yakın zamanda elde etmenin planlarını yapıyorm. Şu Feng Shui’ye göre etrafa resimlerini mi assam ne yapsam? Belki bana gelir bir gün bir hediye pakedi ile..

insan ev kuşu olunca..

BMA — Fri, 18 Sep 2009 12:08:00 +0000

2 gündür dışarı çıkmıyorum. Yeni evime henüz internet bağlatmadığım için de internete giremiyorum. Sabah kalkıp Cnntürk seyredip, gündem de neler olduğunu takip ediyor sonra kendi gündemimde neler olduğunu yazıp çiyorum bir yana:) Malum hala unutkanlık var bünyede. Bu son iki gün içinde ev işleri yoğunlukta olan bir programım var. Hala ev temizlemeyi öğrenemediğimden belkide habire ev temizlemek durumunda hissediyorum kendimi.. Aslında pek öğrenmek de istemiyorum bu işleri o ayrı mesele. Temizlik yapıp mis gibi kokan evimde oturup tv izliyor, puzzle yapıyor akşama doğru da yemek hazırlama olayına girişiyorum. Kendime soruyorum, “sıkıldım mı?” diye. Yok hala sıkılmadım. Yoğun tempolu bir iş hayatından sonra şimdi saftirik bir ev kadını moduna geçmek beni hafiften sarstı, o kadar. Kendimi temizlik delisi yapmadan evvel yeni uğraşlar bulmaya çalışıyorum. Hafta içi sabah koşularına başlamaya karar verdim. Hayatıma renk verme çalışmalarına başlıyorum yani. Ha birde kendimi bir internet bağımlısı gibi hissederek internette geçirdiğim saatleri minimuma indirmeye çalışıyorum ki hayata daha çok zaman kalsın. Okumadığım kitaplar seyretmediğim film’ler ve doyasıya alamadığım temiz hava için kendime vakit kalsın.

Eskiyi oturup düşündüğüm de 4 sene boyunca bir bankanın operasyon bölümünde penceresi olmayan odalarda, sıkıntılı insanlara hizmet vererek ve satış baskısı altında çok mutsuz günler geöirdiğimi görüyorum. Geçenlerde rastladığım bir müşterim, “aslında yüzümün gülebildiğini, asık suratlı da olmadığımı görünce çok şaşırdığını” söyledi. Beni iyiden iyiye incelerken yüzündeki şaşkınlık da beni pek bir şaşırttı zaten. Bir kahve içtik ben şimdi neler yaptığımdan hayatta ki beklentilerimin değiştiğinden bahsettim. Bu tarz bir insan ( artık nasıl bir tarzssam! ) olduğum iş yerindeyken hiç belli olmuyormuş. Olmaması profesyonellik gereğiydi dediğimde de “Ama çok içten davranıyordunuz” dedi. İşte bu seferde kendimi pek bir ikiyüzlü hissettim.

Yakında bir huzurevi var. Oraya gidip bir bakayım diyorum acaba hayat orda nasıl geçiyor? Ben liseyi Etiler’de okudum. Okulumuza çok yakın bir huzurevi vardı. Oradaki insanlar ile tanışmak onların hayatlarını dinlemek beni çok mutlu etmişti.. Hatırlıyorum da çok yaşlı bir hanımefendi vardı. 90’ı geçmişti. Cumhuriyetin ilk öğretmenlerinden olduğunu söylemişti. İnsanın hayatında gurur duyacağı bir başarıya imza atması ne güzel şey! Erken yaşta Atatürk’ün kendisine verdiği görevle köy enstitülerinde öğretmenlik yapmaya başlamış. Günümüzün bir çok ünlü kişisinin öğretmenleğini yaptığını, onlarla hala mektuplaştıklarını anlatmıştı. Ona yazılmış, süslü zarflar da bir sürü mektup çıkardı çekmecelerden. Aralarında Genel Kurmay Başkanları, hakimler, profesörler ve daha bir sürü “hayatta belli yere gelmiş kişiler” vardı. Etrafında bir sürü oyuncak bebek.. Böyle kabarık etekli, porselen suratlı, dans eden, şarkı söyleyen, birsürü bebek.. “Benim bile bu kadar bebeğim yok çok kıskandım” dediğimde “istediğin zaman gelip oynayabilirsin” demişti. Yaşlandığımda böyle hayat dolu olmak istiyorum diye düşünmüştüm, o zaman. Huzurevlerine olan sempatim o zaman başladı. Şimdi yeniden bir ziyaret furyasına başlayacağım hadi bakalım bu sefer neler öğreneceğim..

Evde otururken misafirler ağırladım. Yeni yeni yemek tarifleri denedim. Yine de en yenebilir olanlar Türk mutfağından olanlar oldu. Lübnan yemekleri ikinci sırada. Bize yakın olsa da Yunan mutfağı yemeklerim hiç beğenilmedi. Muhtemelen benim beceriksizliğimden:)

Dün gece, tüm gün beynime yüklenen haberlerden olsa gerek uyuyamadım. Sayıklayıp durdum. En kötü huyum da bu sanırım gün içinde ne yaptımsa tek tek özet geçiyorum gece uyurken. Cem Garipoğlu yakalandığından beri ne Ömür’e gitmek istiyorum ne de haberleri kaçıracağım diye dışarı çıkasım var. Ama bugün çıkıyorum artık bayram için alışveriş yapmak istiyorum irazcık. Hem burada da Kahve Dünyası buldum. Bayram için yaptıkları çikolatalara kafamı gömesim varJ kendime yeni ciciler alasımda var. O sevmediğim reklamlarda ki gibi “Alın-Verin” yapacağım. Şimdi koştura koştura gidiyorum. Hepinize güzel bir bayram dilerim..

adalara bir müddet gitmek yok!

BMA — Mon, 22 Jun 2009 03:37:00 +0000

Offfff çok yoruldum! adalar gezisi yapıcam diye sabahın 6 sında kalk. sonra vapuru 15 dakikayla kaçır. yeni vapur için ekstra 45 dakikada daha bekle. hatta sıranın en önündeyken gelen vapura sığılmayacağı anlaşılıp kapılar açılmayınca, bir 15 dakika daha bekle ve yeni vapura binmekten de vazgeç ama sıraya girmiş bulunulduğundan ve arkada bir ordu insan olduğundan döneme. kal orada öyle konsere gelmiş ezilme tehlikesi geçiren insanlar gibi. neyse zor bela 2. vapur gelsin ona binilsin! sonra bir yer kapma!!! telaşesi. insanlar vapura doğru koşuyorlar neden? anlam vereme. açık havada otur izdiham çıksın. içeri gir yer bulama, dışarı çık sigara içilsin. deniz havası alıcam diye dumandan boğul. halbuki yasak. kimsenin içmemesi lazım ama denetim de sıkıntılar var hep zaten. artık cam bardakta verilemeyen çaylardan içtikten sonra güzelcede bir kahvaltı yapıp zeytin ezmesi ve simitle, 2 saatlik yolculuk sonrası adaya merhaba. özlemiş miyim neyim? neşeliyim yinede. Allah bozmasın diyerek.
Hemen bisiklet kiralayalım. koştura koştura bisikletci amcaya gidiyoruz biraz suratsız ama havalar sıcak ya, yaş kemale de erdi artık ondandır bize değil ya suratsızlığı:) hem atlarda artık dükkanın önüne parkediyorlar arabaları. pis kokuyor kesin ondandır suratsızlığı bisikletci amcanın:) her zaman aldığımız ikili bisikletlerden alıp bir iki fiyat soruyoruz yeni bisikletler gelmiş. 2500 liraya satmak istedikleri bir model var hoşumuza gidiyor fakat biraz tuzlu geliyor malum o fiyata motorsiklet satıyorlar:) bisikleti alalım koyulalım yola. hemen bir büyük tur yapıyoruz. elimizde haritalar.ama aya nikola otelini bulamıyoruz. sanırım önünden geçtik te konduramadık oranın otel olabileceğine. sanki geçen seneden beri yokuşlar azalmış tepeler çoğalmış gibi tırman tırman bitmiyor. aah ah gençken yani 2 sene evvel aya yorgiye çıkardık hemde bisikletle. artık güç kalmadı demek ki. dönüşte küçük tur yapıp dönüyoruz. şaşırtıcı ama gerçek kahve dünyası açılmış adaya benim haberim yok! hemen bisikleti bağlayıp bir park yerine dooooğru buzlu kahve içmeye. ama dondurmada fena olmaz yani. manzarası da pek güzel olmuş panoromik görüntü dedikleri denizi sarmalayan bir görüntü karşılıyor balkondan bakınca sizi. fakat dondurma için aynı şeyi söyleyemeyeceğim. iştah kabartıcı fındıklı, fıstıklı dondurmalar koymuşlar menüye bende isterim diye tutturuyorum. yalnız mangolu, karamelli, hödölü bödölü değilde sevdiğim meyvelerden varsa onlardan istiyorum diyorum. hepsi varmış iyi güzel. bekliyorum büyük bir hararetle. gelen şey hayal kırıklığı. dondurmaların bir kısmı erimiş bir kısmı donuk taş gibi. fındık, fıstık rüyanda göre sen kıııızım! kahvenin yanında lokum veren bir yere yakıştıramadığımı söylüyorum. bizim aklımızda burası böyle bir kurum olarak kalmış. süslü püslü dondurma yemeden kahve dünyasında nasıl dondurma yedim diyebilirsin ki. “ben evime gelen misafire bile böyle ikram etmem. kaldı ki siz profesyonelsiniz.” yetkili ile paylaşıyorlar.özür dileniyor. ücreti alınmıyor. cevahir alışveriş merkezindeki kahve dünyası gönlümüzdeki yerini korumaya devam ediyor! sonra bisiklet turumuz devam ediyor. kendimi süper mario oyunlarındaki canavarlardan kaçan mario gibi hissediyorum sağda atlar solda atlar! biri çarpacak diye yolda gidemez hale geldik. herhalde her yaz buradaki at sayısında bir artış oluyor. bu fayton romantizmine de bir anlam veremiyorum. hem hayvanların canı acıtılsın, sen şahit ol. hem burnunun ucunda at pisliği koksun, katlan. hemde sanki atın canının acısını satın alıyormuşsun gibi faytoncuya dünyanın parasın ver! bunun neresinde romantiklik? çiftler birbirlerine sarılıp etrafa gülücükler saçıyor! öle bir çift olmak istemem varsın bacaklarım yorulsun.
ah bu sefer kene paniği başladı ki bende bir felaket. börtü böcekten haz etmem zaten. birde her uçan zıplayan şeyi kene zannediyorum adrenalin 1500. at geçmeyen yerler var mı arayışıyla geçen uzun aramalar bizi her yeri çiçekle kaplı güzel balkonları görmeye sevk etti. ve ağaçlardan birinden ıhlamurların kokusu gelmeye başlayınca bir kaç yaprak ıhlamur topladık. koklaya koklaya dolaştım adanın geride kalanında ve bir sürü güzel ev fotoğrafı. temiz hava, taze at pisliği kokusu burnumuzda evimize döndük akşam son vapura kalmadan. nasıl yorgunum nasıl ağrım var. 50 faktörlü kremlere rağmen oluşan amele yanıklarımın acısını sanmıyorum ve daha uzunca bir süre adaya gitmek yok diyorum!