Uzun zamandır seyretmeyi planlıyordum. Yaz günü dışarıda olmayım. Film seyredeceğime temiz havayı içime çeksem daha iyi diye diye erteledim durdum. Dünya Kupasını seyrederken bir hevesle edinmiştim oysaki. Evimde seyredilmeyi bekleyen Goal! The Dream Begins adlı filmden bahsediyorum. Ardından da tabiki bu filmin devamı olan adlı filmi seyredecektim. Filmler 2005 ve 2007 yapımı. Taa bu zamana kadar rafta bekledi durdu.

Geçenlerde ortam film izlemeye müsaitti, dışarıda beni yerimden hoplatan gök gürültülü bir yağmur vardı. Elimde çay (ki genelde çay içmem. Bu tamamen film psikojisi) az biraz daha soğuk olsa battaniyeyi üzerime alacağım o kadar evde film kışın izlenir modundayım. Neyse arka arkaya 2 güzel filmi izleyiverdim bir solukta. Futbol seyretmek zaten çok keyifli. Güzel çalımlar atan futbolcuların üzerinden uçuşup duran kameralar filmin heyecanını arttıran en önemli unsur.

Filmlerden ikincisi daha hareketli olmasına rağmen (uykum gelmedi en azından) IMDb’den daha düşük bir puan almış. ( 5,9/10 ) Çok spesifik filmler olmadığı sürece 8.0/10 altındaki filmlere yüz vermiyorum. Ve fakat bu filmi seyretmeliyim mutlaka demiştim. Konu futbol. Filmin ikincisinde sahalardan tanıdığımız futbolcularda yer alıyor. Bol bol David Beckham’ı (onun bol dövmeli vücudunu) arada biraz da oynadığı futboldan görüntülerde var, onları görebilirsiniz. Zinedine Zidane, Guti Hernández, Ronaldo, Beckham, Casillas filmde şöyle bir kenardan görünen futbolcular olarak yer alıyorlar.

Filmlerin konusu ise şöyle, Santiago Munez futbola gönül vermiş bir Meksikalı evladımızdır. Gönül vermiştir fakat babasının ailenin geleceği ile ilgili daha farklı planları vardır. Bu sıralarda futbol oynarken eski bir menajer kendisini keşfeder. Babası ile takıştıktan sonra menajerin verdiği kartvizite güvenerek İngiltere’ye doğru yola çıkar. Daha doğrusu evden kaçar. New Castle United’ın seçmelerinden başarı ile geçen Munez’in gözü açılmamış futbolculuk yıllarını anlatan ilk filmin konusu kısaca böyle.

Serinin 2. filminde ise New Castle’dan Real Madrid’e transfer oluşunun Munez’in hayatına etkilerini görüyoruz. Gözü açılan futbolcumuz yoldan çıkıyor gelsin partiler gitsin jakuziler. Kız arkadaşı ise nedense o hastaneyi bırakıp da bir türlü sevgilisin yanına gitmiyor. Ah o idealler  yok mu. Sonuçta kısa bir dönem adamı güzel kızlara kaptırıyor. Sonunda başını taşlara vuran ve kendine gelen Munez’in hikayesi de 2. filmin konusunu oluşturuyor.

Munez’den yani Kuno Becker ‘dan rol çalan Alessandro Nivola‘ya filmdeki karakteri ile Gavin Harris ‘e ise ayrıca dikkat edelim. Şahsen kendisini sahalarda daha çok görmek isterim. Geçmişini bir karıştırıp mutlaka izlenecekler listesine aldığım bir filmi daha varmış. I Want You ve Face Off ‘da da bir miktar rol almış. (Hiç hatırlamıyorum) Coco Channel’ i de seyretmeliyim. Velhasıl bu adamda iş varmış. Yeni bir oyuncu daha keşfetmenin mutluluğu içindeyim. Biraz geç kaldım tamam da zararın neresinden dönersem kardır di mi?

Film eski olduğundan spoiller vermekte nedense pek çekinmedim. Kusuruma bakmayınız. Seyrediniz (eğer seyretmeyenler var ise) Sonbaharımızı keyiflendirecek filmlerden olmuşlar.

Sen git 3 tane gol at. Ama ekran başında izleyiciye bitse de gitsek hissi yaşat.
Brezilya’dan bahsediyorum. Tamam Arjantin’i de Brezilya’yı da seviyorum. Adamların ayağına top yakışıyor. Almanya’nın zekasını ve disiplinini, İngiltere’nin şımarık başına buyruk hallerini, Gana’lı futbolcuların yüzündeki gol atınca oluşan sevinci seviyorum.

Her maç seyredişimde farklı amaçla oturuyorum o koltuğa. Hollanda’nın yenilmeyişini seviyorum, Amerikalıların azmini, Arjantin’in ise Messi’sini seviyorum yalan değil. Sırf onu izlemek için oturuyorum ekran karşısına. Bir de kenardan rol çalmaya çalışan Maradona var. Hey gidi Maradona hey diye de eski günlerini anımsıyorum

Diğer ülkeler ise ilgi alanıma girmiyor. İspanya, Japonya, Uruguay, Paraguay, Şili, Fransa.  Bana göre seyri zevkli takımlar değiller.

Bu hafta Arjantin ve Almanya karşı karşıya gelecek ben hop oturup hop kalkacağım İkisi de favorim iken atılan her gole sevineceğim sanırım

Brezilya – Şili karşılaşmasını seyrederken Brezilya bu takımı eze eze yener diye düşünmüştüm. 3 gol çıktı maçtan iyi güzel. Ama zevk veren bir unsur yok. Eskiden bu Brezilyalılar ayaklarına topu alsın ona buna ders versin sambanın alasını sahada yapsın diye seyrederdim maçlarını.

Şimdi sanırım futbol seyretme anlayışım değişti. Tabir-i caizse “Artistlik” yapmasınlar oynasınlar diyorum. Yok. Ayağında oyala topu çarpsın birine dışarı çıksın pas vermeye kalk ayağa atama, sana attıkları topu yakalayama top taca çıksın. Sanki  ”Beni koşturup da yormayın” diyen bir ilk 11 çıkıyor sahaya.

O zaman da keyifsiz oluyor ama goller yine süper. Bu adamların zihniyetinde kişisel beceriler ön planda. Takım oyunu kavramına gerek duymuyorlar. Ben de takım oyunu olmayan bir futbol’u sevmiyorum. Almanya’da da tam tersi bir durum söz konusu. Kaleci ile karşı karşıya kaldığında bile %20 gol olmama şansı varsa o topun, hemen %100 şansa sahip yandaki arkadaşın ayağına pas gidiveriyor. Tabi golleri seyretmeye de doyum olmuyor. Heyecan ile maç gününü bekliyorum. Renklerden dolayı sanırım Almanya’yı destekleyeceğim. Beni affet Messi

Biyiksizlar.com spora özellikle de futbola “kadın” gözüyle bakıyor; maç, futbolcu, transfer hakkında çatır çatır konuşuyor!

“Bıyıksızlar” takımından pürüzsüz yorumlar!

11+1’lik kadro www.biyiksizlar.com ‘da gelişine vuruyor!

Futbolu ülkemizde sadece erkeklerin bildiği ve takip ettiği yanılgısına tokat niteliğinde bir cevaptır “BIYIKSIZLAR” hareketi! 11+1 kadından oluşan biyiksizlar.com’da her bir yazar futbolu anladığı ve sevdiği dilden yazarken, kimi acımasızca eleştiriyor kimi de futbolu aşk kodlarıyla anlatıyor. Kadroyu bir araya getiren gizemli patronsa onları locadan izliyor.

Yılların maç yorumcularına taş çıkartan bu kadınlar sahayı hiç boş bırakmıyor. Sürekli antrenmandalar! İzledikçe yazıyor, yazdıkça izliyorlar. BIYIKSIZLAR pasif ofsaytı da iyi biliyor, Dünya Kupası’ndaki pozisyonları bir bir not ediyor!

Artık bu başkaldırı, bir hareket! BIYIKSIZLAR hareketi tam kadro sahada.

Kazanmak için değil, centilmence ama hırsla mücadele etmek üzere!

BIYIKSIZLAR Hareketi

Olcay Çat

Berna Mutlu Aytekin

İrem Özer
Elif Evren Kuyu

Aslı Aker

Pelin İpçioğlu

Özge Çevik

Dilek Gürel

Güliz Ergölen

Bahar Sinan

Nihan Bora

Gabriela Olaru

*Bu bir basın bültenidir.

Dünya Kupası maçlarında 26 kamera kullanılması da ayrı bir keyif katıyor. Estetik unusru bol kareler ekranda. Bizim sahalarda ise sadece 16 kamera kullanılıyor. Darısı başımıza. Eskiden daha da kötüdü gerçi şükretmek lazım.

4-1 ile Almanya’nın mutlu MESUT statdan ayrılmasını izledim. Çok şık pozisyonlar da cabası. Schweinsteiger, Klose, Mueller, Kaleci Neuer, Mesut Almanya’nın 5 yıldızlık futbolcuları oldu. Bir Beşiktaş’lı olarak İngiltere’nin elenişini de mutlulukla izledim

Gelelim maç ile ilgili gözlemlerime…
1. güzel gol Almanya’dan. Zaten favorim Almanya. Mesut var. Fiyatını artık kaça katlayacağını Allah bilir. Sırf onun için izliyorum Almanya maçlarını. Kendini zaman zaman yere atması yandan yandan hakeme bakması tamamen Türk aklından kaynaklanıyor. Şaşırmıyorum bu durumlara.

Gollerin ilki Klose’den ikincisi de Klose’den diyebilirim. Topu oraya kadar getirmesi zaten en zor olan kısmı. Koskoca kaleye atmasında ne var Ama haneye Podolski atmış diye yazılıyor. Dünya Kupası maçlarında gördüğüm bir şey de şu: Forvet oyuncu kaleciyle ile karşı karşıya kalmadan, gol atmak için pozisyonu olmasına rağmen topu başkasına verip onun golünü alkışlayabiliyor. Takım oyunundan anladıkları şey bu. Bizde olsa at topu kalecinin üzerine gol olursa olur, olmazsa kısmet

İngiltere aslında şansını almadan çıkmış bugün yola. Oldukça açık süper pozisyonlar yakala bir direkte patlasın, bir kaleciden dönsün. Şansına zorla bir gol at, mis gibi. Tarihe geçecek kadar güzel bir gol at. Onu da hakemler saymasın. 1966′nın rövanşını almış oldu Almanlar O zamanda onların gol sayılmamıştı.

İngiltere o kadar çok topu kaleciye teslim etmesine etti ama bir keresinde de kaleciyi avlayabildi. 1 gol attılar o da Upson’dan geldi. İlk yarı 2-1 Almanya’nın üstünlüğü ile sona erdi. Tenis maçı gibi bir maç bol gollü bol pozisyonlu. İzlemeyen çok şey kaçırdı. Almanya’yı seviyorum. Paslar yerini buluyor. Takım oyunu dediğim şey bu. Çirkeflik yok. Sakatlamaya yönelik hareketler yok. Fazla kart’da çıkmıyor. Mis gibi futbol izliyorum Almanya maçlarında. Ufak bir ayrıntı da şu evet bol gollü maçlar oluyor.

İkinci yarıda başlamadan evvel birisi hakemin kulağını çekmiş olmalı ki, İngiltere lehine dandilik bir serbest atış verdi sırf günahının ağırlığından kurtulmak için. Bal gibi gol olmuştu çünkü Lampard’ın ayağından gelen o güzel vuruş. Rooney attı kendini yeşil çimlerin üzerine. Aldı İngiltere serbest atışı. Tabi takdir-i ilahi serbest atışı doğru düzgün değerlendiremediler. Top bir den Almanya’nın ayağına geçti. Enfes bir gol ile Mueller ağları havalandırırken hakeme yandan yandan bakıyordu Hakemin adaleti sağlama yöntemini bende pek beğenmedim. Almanya’nın 4. golünde ise Mesut kalecinin önüne kadar topu sürüp al da at diye topu Mueller ‘in ayağına teslim etti. Bencilliğin olmayışı Almanya futbolunu seyri zevkli hale getiriyor. 4. golden sonra Löw’de rahatladı attı ceketi bir kenara Eee kolay değil en farklı galibiyetlerini alacaklar bu da Almanya için ayrı gurur.

Bu maçı izlemeyen çok şey kaçırmıştır. Buüne kadar seyri en keyifli dünya Kupası maçlarından biri oldu. Almanya’yı finalde görür müyüm bilmiyorum. Top yuvarlak belli olmaz derler ya hep. Favorim Arjantin (Malum Messi) ve İspanya finalinden yana.

Vallahi çok yorgunum. Kafam da yorgun, kalbim de. Heyecanlıyım bir o kadar da. Bedenim zaten yorgun. ..

Ev 6 kat. İn, çık telef oluyorum zaten. Ama bir de bugün çok hayırlı bir iş için Eminönü- Hayyam Pasajı’na gidince. Yine dalgınlıkla yanlış otobüse de binince eve gelmem iyice gecikti.

Hayyam pasajı denince anladınız bir kısmınız biliyorum. Evet bugün o yakışıklı benim oldu. Netbook’a bıdık derken Canon Eos 500d ‘ye de yakışıklı demek gibi psikopat bir eylem içerisindeyim. Tamam farkındayım tam tımarhanelik oldum ama sevinçten

Eve gelince doğum günüm için bana verilen bu vaktinden önce gelmiş hediye için eşime “Artık sen bana 30 sene hediye almasan da olur” dedim. Artık sevinçten şuurumu kaybetmişim farkında değilim. Allah’tan bu teklifimi ciddiye almadı. Hele hesapta yokken yanına da 50 mm f/1.8 de alınca hepten bulutların üzerinde geziyorum. Muhtemelen sabah kalkıp fotoğraf makinesinin yerinde olup olmadığına bakacağım. Kesin eminim kendimden gece uykudan kalkıp yine bakarım. Uzun zamandır istediğim bir şeydi. Aşk yine yüzümü güldürdü. Kafamı camdan uzatıp “Mutluyum Ulan!” diye bağırasım geliyor O derece keyifliyim. Allah bozmasın.

Canon Eos 500d’yi Macro Fotoğrafçılıktan aldım. Tavsiye üzerine Okan Barlas  sayesinde gidip tanışıp bir de hoş sohbet ettik. Müşteriye ürünü satmak için değil de ihtiyacı olacak şeyleri satmak derdinde olan bir adammış Murat Bey. Hakkında anonim yazarlar tarafından forumlarda bahsedilen şeyler pek hoş değildi. Ekşisözlükte araştırma yapmıştım herkes Hayyam Pasajına aman gitmeyin diyordu. Ama fotoğrafçılık işi ile ilgilenen hemen hemen tüm arkadaşlarım çok memnun olduklarını söyleyince anonim forum yazarlarını umursamayıp Macro Foto’ya gittim. Sosyal medya’da ne kadar çok fotoğrafçılıktan bahsedildiğinden konuştuk. Belki FF’de kurumsal bir hesap ile bulunurlar belli mi olur. Biz blog yazarlarından bayağı rağbet görecekleri kesin

Bir başka güzel gelişme ise; BMA’nın yeni projesi start aldı. Kaç gündür kimselere söylemeyeceğiz diye herkeslerden sakındığımız projemizi nihayet duyurduk. Ben ve 11 arkadaşım futbol blogu yazmaya başladık. Yazarken de aramızda konuşurken de eğleniyoruz. “Kadın ne anlar la futbol’dan” diyen bir kesime ışık olacağız diye düşünüyorum. Hem de çok parlak bir ışık. Yarın bununla ilgili bir yazı yayınlayacağım. Site bugün bir ara kesintiye bile uğradı. Aynı anda sitede gezinen kişi sayısı 600 olunca site dayanamadı sanırım. Yarın server ile ilgili sorunumuzun da olmayacağını düşünüyorum.  Kadın gözüyle futbol nedir derseniz bir göz atabilirsiniz:

www.BIYIKSIZLAR.com

Küçükken annemin Beşiktaş’lı olması babamında Galatasaray’lı olması nedeniyle ufak bir tereddütte kaldım. Birden burçlarımız aklıma geldi. Annem yengeç burcu, babam yay. Erkek kardeşim yay bense yengeç. Demek ki bu işler böyle oluyor. Kız annesinin tuttuğu takımı tutmalı erkek de babasının tuttuğu takımı. Kardeşimi bu teorim için iknaya çalışmama gerek kalmadı. O zaten hep Sarı Kırmızıyı sevdi ben de hep Siyah Beyaz’ı. “Beşiktaş” diye biz mutfaktan bağırırken, onlar “Cim bom bom” diye bağırdılar. Niye cim niye bom hala bilmem:) Tek bildiğim babalar diyorsa doğrudur. Evde koltukların sırt dayadığımız köşelerine kardeşimle oturup kademeli iki ayrı tribün yapmak mı, şampiyon olunca tura çıkmak mı çocukluğum aynı evde ezeli rekabetin ayrıntılarıyla dolu. Benim Günlerim hep bu aşk ile geçti. Sonra Çarşı ile tanışma. Ayrıcalıklı bir Futbol Klübünün taraftarı olduğuma sevinmek. İçimde ki futbol aşk’ının adı türlü rüşvetlere rağmen değişmedi. Beşiktaş kaldı.

Futbol ayıntılar da gizlidir. Kadınlar ayrıntıları sever. Sonuç odaklı erkeklerden farkımız bu Siz gol olsun diye seyrediyorsunuz. Biz şiir okuyormuş gibi seyrediyoruz. Bundan haz alıyoruz.

Pasif ofsayt taktikleri, uzatmalarda süreye oynamak, oyuncu değişiminde sahadan çıkan futbolcunun yavaş yavaş giren futbolcunun ise koşa koşa sahaya yerleşmesi, köşe vuruşlarında adam adama markaj yapan futbolcunun hem topu hem de tuttuğu adamı izleyen gözleri, ceza sahasının içine kadar topu sürerek gelen futbolcunun sahanın içine girdiği an pili bittinde kendini yere atması inandırıcılık için kendi kendine bile çelme atması (Arif’i sevgiyle anıyorum) Çalımdı, kişisel becerilerdi, seyricinin etkisi, teknik direktörün devre arası fırçaları, takım başkanının soyunma odasına girip azarlaması, seyircinin verdiği mesajlar, fair play, averaj, deplasman, bunlar da keyifli bir seyre etki eden diğer faktörler. Sonuç olarak ben futbola baktığımda bunu görüyorum. Futbol sanattır. Sanat hayattan beslenir. Bu görsel şölen salt erkekler için değildir. Az biraz da kuralları biliyorsan ojeli eller ile 3′lü de çekilir, mis gibi de izlenir. 22 adamın bir topun peşinde koşmasını anlamsız bulanlara da buradan selam ediyorum.

Dünya Kupası başladı. Yine ilk maçlarda ülkeler birbirlerini sınıyor ve çok riskli pozisyonlara girmiyorlar. Hepsinde bir armut piş ağzıma düş durumu mevcut. Beyler gol atamazsanız nasıl üst tura çıkacaksınız? Hem ekran başında sizi izleyen bunun için de 2 sene beklemiş taraftara yazık değil mi? Neyse gelecek hafta durumun düzeleceğini umuyorum. İlk maçları bu yüzden sevmiyorum bir nevi ısınma turları. Pozisyon zenginliği yok. Sanırım bu sene vuvuzella sesi de konsantre olmalarına engel oluyor. O ses benim kulağımda yankılansa feleğimi şaşırırım

2010 Dünya Kupası’nda bugüne kadar en güzel karşılaşmalardan biri Brezilya- Kuzey Kore karşılaşmasıydı. Azimli bir Kuzey Kore ekibi ve bilek hareketleri ile gönlümde ayrı bir yeri olan %70 dünya kupası maçı kazanma oranı ile Brezilya karşılaştı.

İlk yarıda umduğumdan daha akif bir futbol sergileyen Kuzey Kore beni oldukça şaşırttı. Kuzey Kore hırsla bilenmiş bir şekilde maça çıktı. Marşlarının çalınması sırasında ağladıklarını gördüğümde azimle oynayacaklarını anlamalıydım. Kuzey Kore güzel bir defans uyguladı. Arada bir atak yapmayı da deneyince Brezilya’nın toparlanması ise ancak ikinci yarıda mümkün oldu.

Kadroda Galatasaraylı Elano da vardı. Gollerden biri de onun ayağından oldu. Hem de sağdan çıkarılmadan az önce. Maçı Kaka’nın daha iyi bir performans göstereceğini umarak seyrettim. Beklediğimi alamadım. Brezilya’nın atakları Maicon sihri ile iyice keyiflenmeme yol açtı. Bu nasıl zeka bu nasıl hırs? O topa son çizgiden nasıl vurursun da gol yaparsın kardeşim anlamak mümkün değil. Zaten Kuzey Kore de başta dirense de ilk golden sonra kolayca toparlayamadı. Son dakikalara doğru nasıl olsa 2 tane attık diye düşünen Brezilya’ya bir gol atmakta artık hakları olsun. Maç bitene kadar oynayacaksın. Yoksa sanki sana 2-2 demişler gibi yayarsın bünyeyi yeşil çimlere ne koşu ne atak yaparsın en kötü ihtimal de böyle yersin golü. Gönlümdeki skor 3-1 Brezilya’nın almasına yönelikti. Olsun ne yapalım 2-1 de iyidir. Bunca pozisyon kısırlığı olan maçtan sonra. Önümüzdeki maçlara bakacağız.