Van\’daki deprem anı

O saatten sonra yerimize oturup kaldık. Kıpırdayamadık. Köy muhtarları ile yapılan telefon bağlantılarında o köylere ulaşan bir yardım ya da sivil savunma ekibi olmadığını söylüyorlar. 3G bağlantısı ile zar zor yapılan yayınlarda Erciş’de yüksek katlı apartmanların yıkıldığı insanların sesleri geldiği fakat yine sivil savunmanın hemen olay yerine gelemediği görünüyor.

Organizasyon konusunda ciddi sıkıntılarımızın olduğunu görmek ağır bir depremin üzerinden 10 seneden fazla geçtiği halde hazır olamamış olduğumuzu görmek, unuttuğumuzu yine kötü binalar yapıldığını görmek insanı burada kahrediyor. Unutmayalım, unutturmayalım demiştik ama unuttuk. Ekran başında mıhlanıp aynı görüntüleri izlemektense twitter’da neler olduğuna baktım. En azından bölgeden birileri sosyal medya’yı kullanarak bize haber verebilir diye düşündüm. Twitter bu tür durumlarda oldukça etkili bir kanal. Zaten bir ay kadar önce Twitter depremden hızlı videosunu seyredip, adamlar haklı bu tür durumlarda twitter trafiği çok fazla olur demiştim.

İlk baktığımda acil bir iki tweet dikkatimi çekti. “Deprem oldu enkazdayım yardım edin” diyen biri vardı. Sonra bu durumun popüler olmak isteyen bir ruh hastasının yalan beyanı olduğu ortaya çıktı. İnsanlar zaten gergin iken bir de böyle ruh hastaları ile uğraşmak zor oluyor. Daha sonra firmaları yardım yapmaya yönlendirmek için aklımıza gelen önerileri sıraladık. Bir kısmını aşağıda bir kısmını da Şuradan görebilirsiniz.

Kargo firmaları, İnşaat firmaları harekete geçti. Rock konserlerinde konaklamak için çadır kullanan kişileri çadırlarını bağışlamaları konusunda teşvik etmeye çalıştım. Bu tweet çok kişiye ulaştı kendi adıma işe yarar bir şey yaptığım için mutluyum açıkçası. Deprem bölgesindeki insanlar sürekli çadır ihtiyacı olduğunu söylüyorlar. Evi yıkılan da, evi çatlayan da, sürekli artçılar yaşayan da çadıra muhtaç. İnşallah yeteri kadar çadır ulaşır malum yarın öbür gün bölgeye kar gelecek.

Akşam saatlerinde TV8′de Sosyal Medya editörleri ile artık sosyal medya ağırlıklı haberleri paylaşan Okan Bayülgen vardı. Onu seyrettim. Onun da dediği gibi bugünlerde yapılan iyiliği dile getirmek “reklam” olarak algılanacak ise algılansın. MNG, Yurt İçi Kargo, THY, Pegasus,Markafoni, Ağaoğlu, Sırma Su, Teknosa, P&G, Alem Fm (Nihat Sırdar) ilk aklıma gelenler. Bırakın reklam olsun, gözümüze gözümüze sokulsun. Alem Fm İstanbul’da iki ayrı merkezde yardımları toplayıp bu akşam yola çıkacağını açıkladı. O yaptı diye diğer radyolar da yapsın. Sırma Su deprem bölgesine yardım tırı gönderdi diye Hayat Su “Benim neyim eksik, ben de göndereyim” desin. Yeter ki yardım tırları yola çıksın.  Teknosa 1000 adet ısıtıcı gönderiyor, THY ek seferler kaldırdı ve uçak bileti fiyatlarını uygun oranlara çekti. P&G’ın hijyenik malzemeler gönderen tırları yola çıktı. Markafoni 20.000 giyecek yardımı yapacağını açıkladı. Reklam ise reklam yeter ki bir faydaları olsun.

Belediyeler ne durumda derseniz, Şişli belediyesi diğerlerinden hızlı ve organize olarak yine gönülleri fethetti. Mustafa Sarıgül ve ekibi 1000 aileyi İstanbul’a getireceklerini ve 1 sene boyunca bakımlarının yapılacağını söyledi. Depremden sonra 24 saat dolmadan 20 yardım dolu tırın yola çıkması harika bir şey. Ayrıca Belediyeci olmak devletin ona harcaması için verdiği ödeneği harcamak değil. Şişli esnafı, Osmanbey esnafı da bu yardıma katılıyor ve cirolarının %50′sini Van’a bağışlayacaklarını söylüyorlar. Ben bir tüketici olarak Taksim’de yiyeceğime yemeğimi gider Şişli’de yerim bu haberi aldıktan sonra. Daha çok kazansınlar daha çok bağışlasınlar. Keşke diğer belediyeler de bu şekilde etkin organize olabilseler. Kendi yaşadığım yer olan Bahçelievler Belediyesi ile az önce görüştüm. Banu Hanım yardım paketlerini Çobançeşme’de Yenibosna’da bulunan Aile Merkezlerine getirebilirsek akşam kargo ile gönderebileceklerini söylediler. Telefon numarasını aşağıda toplu olarak paylaşacağım. Kadıköy Belediyesinin de benzer bir çalışma içinde olduğunu duydum.

Sevgili Alev‘in deprem merkezindeki köy muhtarı ile konuşması sonucu sosyal medya’da benzer bir kargo yardımı yapılacak. Bu akşam ve organizasyonun tamamlanıp paketlerin gönderileceğini öğrendim. Detayları şuradan takip edebilirsiniz. En çok ihtiyaç olan şey çocuk maması ve battaniye. Tabi kuru gıda ve çadıra da ihtiyaç var.

Twitter’da başlayan ve daha sonra yayılan bir başka oluşum da “EvimEvindirVan” Twitter’dan şu linkten konu ile ilgili bilgi alabilirsiniz. Van’daki evsizleri İstanbul’da geçici de olsa konaklatabilmeyi amaçlayan bir oluşum.

Ve Akut. İlk günden beri çalışmalarını gözlerim dolarak seyrediyorum. Nasuh Mahruki ile tanışma fırsatı bulmuştum. Depremin hemen ardından Akut’un nasıl can kurtardığını anlattığında o yüzündeki soğuk ama işimi doğru yaparım bakışını gördüğüm için belki de onlara inancım sonsuz. Twitter üzerinden yapılan duyurular ile 3 kişiyi kurtardıklarını da duyunca yeni teknolojilere adapte olmuş bir hızlı ekibin deprem bölgesinde olduğunu bilmek biraz içimi rahatlattı. Umarım 1 gün geçse 2 gün geçse de “Sesimi duyan var mı?” dediklerinde seslerini duyan çok olur. Çok can kurtarabilirler.

İşlerimi halledip Yurt içi kargo ile (sadece Yurt İçi Kargo Van köylerine gönderim yapıyor) evde ne kadar oyuncak var ise, ne kadar ördüğüm ve renklerini beğeniyorum diye sakladığım atkı var ise, taşıyabileceğim kadarını alıp göndereceğim. Siz de evsiz ve üşüyen insanları düşünüp yola çıkın bir an önce. Şişli belediyesi Mavi Masa’da kolilerinizi kabul ediyor. Oraya yakınsanız doğruca oraya bırakabilirsiniz. Yerleri Astoria’nın yakınlarında.  Hatta son aldığım bilgilere göre o kadar yoğun bir trafik varmış ki telefonlara bakacak, kargolara yardım edecek kişilere bile ihtiyaç varmış. Gönüllü olarak giderseniz çok yardımcı olursunuz. Aşağıda Van’daki köylerin muhtarları ve iletişim bilgilerini paylaşıyorum. Ayrıca yardım yapabileceğiniz hesap numaraları ve İstanbul içinde kargolarınızı gönderilmesi için verebileceğiniz adresler de mevcut. Daha güzel günler görmek dileğiyle.

Bağış yapabileceğiniz kuruluşlar:
Kizilay: http://www.kizilay.org.tr/
AKUT: http://www.akut.org.tr/
AKUT: 2930′a AKUT yazan bir SMS mesaj ile AKUT’a 5TL katkıda bulunabilirsiniz.
KIZILAY: 2868′e boş bir SMS atarak Kizilay’a 5TL bagista bulunabilirsiniz
Sisli Belediyesi: http://www.sislibelediyesi.com/

İstanbul Bahçelievler Belediyesi – Aile Merkezi Banu Hanım: 0212 639 32 61

Yeditepe Universitesi Yardim Kampanyasi https://www.facebook.com/pages/Yeditepe-Üniversitesi-Van-Depremi-Yardım-Kampanyası/308671625814782

Yurt dışından yapılacak yardımlar için: http://www.tpfund.org/en/VanEarthquakeReliefFund.aspx PayPal ile yardım yapabilirsiniz

Köy muhtarlarının telefonları ve isimlerine de şuradan ulaşabilirsiniz.

http://www.flickr.com/photos/bitzi/210766675/

Bu yazı takipçilerim için yazılıyor:)

Her ne kadar blogspot ve blogcu çatısı altında 4 senedir “günlerimi” karalasam da bir kenara “benimgunlerim.com” alan adını yılbaşında aldım. Artık zamanının geldiğini düşündüm. Hafta da bir yazdığım yazılar yerini günde 2-3 yazıya çıkardı. Ne istediğimi bilip ona göre hareket ettim. Çeşitli kategorilere ayırdım diğer bloglarımı benimgunlerim.com çatısı altında topladım vs. İlk başladığımda ayda 100 ziyaretçi alan blogumu şu an günlük 800 ziyaretçi görüyor.

Başlarda Friendfeed destekli gidiyordu. Orada olan takipçilerim yazılarımı gördükçe söylemek istediklerini yazımın altına yorum bırakıyordu. Friendfeed’deki  yorumlar Backtype ile buradaki yazının altına taşınıyordu. Bu şekilde 1000′den fazla yorum var şu an sitede.

Sonra siteme yeni raporlama eklentileri yerleştirdim. Friendfeed girişleri %80 iken bu 2 ay içinde %30′lara düştü.Ama günlük ziyaretçi sayısı hep arttı. Kardeşim ile ilgilendiğimiz dönemde yazı yazmadığım halde siteye girip bakanlar çoğalmaya başladı. Yine de girenler yazılarımı okuyabilsinler diye vakit yaratıp aklımdakileri bloga döküyorum. Sevindirici şeyler olduğunu hissediyorum ama tam adlandıramıyordum.

Geçen gün başka bir şey oldu. Friendfeed’de olmayan insanlar da  siteme yorum yapmaya başladılar. “Tanımıyorum bu kişiyi” dedim önce kendi kendime. Hala başarılı olmayı kendime konduramadığımdan olsa gerek. Blog yazarken yazdığım yazıları günde 800 kişinin okuduğunu hayal edemediğimden bu işte başarılı olmanın nasıl bir his olacağını anlayamamışım. Ne gibi sonuçları olacağını anlayamamıştım. Sonra “Bak Berna, bu blog senin evin ise de kapın kilitli değil tanımadığın insanlar da içeri girebilecekler.” diye uyardım kendimi:) Tanımadığım kişilere, ilgi alanlarını bilmediğim, yaşadığı yeri bilmediğim kişilere benimgunlerim’i anlatmak zaten kolay bir iş değildi.

Bu sene ilk defa Blog Ödüllerine katıldım. Ama ziyaretçilerimden ödülümü aldım. Oradan çok beklentim kalmadı. Tanımadığım kişilerden gelen iyi dilekleri, yorumları, teşekkürleri aldıkça ödüllerim katlanarak çoğalıyor.

Daha yeni doğmuş bir bebekti blogum insanlar onu seve seve büyüttüler. Başka insanlar ile tanıştırdılar. Benimgunlerim.com bir bebekti, şimdi konuşmaya başladı, yürümeye başladı. Yeni dostlar iyiki geldiniz beni mutlu ettiniz. Teşekkür ederim herbirinize…

Kötü başladı 2009. 31 aralık 2008 ‘de kombimiz bozuldu, içki içmeyi bilmeyen insanların bindiği bir “Sultanbeyli- Ümraniye hattı” otobüsüne binip evime gelmeye çalışıyordum. Üstümü başımı batıran adamı yolcular el birliği ile dövüp otobüsten attıklarında (o muhitte böyle yapılıyor) sadece eve gidip temizlenmeyi sıcacık evimde yılbaşına girmeyi düşünüyordum. Kombimiz bozukmuş şansa bak. Tiksindirici bir şekilde yeni yıla girdim ve çokça üşüyerek. Bir de kardeşimin gece 12′de telefon açıp “Mumları yak abla ısınırsın” dediğini hatırlıyorum. O dönem sanırım evden de iştende ayrılmayı kafama koyduğum zamanlardı. 2009′dan tek dileğim, daha iyi bir iş ve doğal felaketlerin olmadığı bir evdi. Ertesi gün, yani 1 Ocak 2009′da iki büyük hüsran ile uyandık. Hem piyango biletimize büyük ikramiye çıkmamıştı hem de evi su basmıştı.
Evi temizleyip civar yerlerde ev bakmak ve acilen bir ısıtıcı almak üzere yola çıktık. Yakınlardaki bir teknoloji mağazasından aldık “Ufo” muzu. Bari bugün ısınırız diye evimize getirdik. Çalışmadığını anlamak zor olmadı. Ev sahibine durumu bildirdik. “Çıkacağız bu evden. Yangın, felaket yeter artık!” dedik. Tatlı ev sahibimiz sorunları görmek ve bizi evden ayrılmamaya ikna etmek için evimize geldi. Baktı ki sıkıntı çok. Her yer akıyor, taşıyor. Ufo’muz da bozuk. Ben, “Kısmete bak” diye söylenirken, ev sahibimiz bari onu tamir edeyim dedi ve elini koyduğu Ufo’cuk kendisini bir güzel çarptı. Meğerse evimizin elektrik tesisatı da bozukmuş. 3 Ocağa kadar soğuğu yiyen bünye kendini yataktan çıkaramadı yaklaşık 2 ay kadar sonu gelmeyen hastalıklarla boğuştu. Faranjit, grip, nezle vs. Zaten bünye alerjik.
Daha sonra eski iş yerimin doktorlarının bulamadığı başka bir problem Troid bozukluğu. İlaçlar,ilaçlar hiç sevmediğim şeyler. Uyulması gereken kurallar yapılması gereken diyet listeleri, alınan 30 kilonun gideceğini düşünmek, ummak. Bu arada evden çıkmanın zorunluluk haline geldiği durumlar komşuların evi basması. Apartmanda abuk subuk insanların yaşadığını öğrenmek, farkına varmak.
Ev aramaya başladım. Ev aramak bulmak ayrı bir dert. İş sıkıntısı ayrı bir dert, finans sektöründe çalışmak sevdiğin insanların işine son verildiğini görmek, personel eksikliği ile banka da çalışmak. Arada kalmak. Terfiydi, tayindi diye uğraşmak. Diplomatik hamleler, tehditler, hedefler, müşteri tacizleri… İstifa edip kurtulmak ama insanları arkada bırakacağını düşünüp üzülmek.
2009′un sonuna doğru ev taşımak. İş aramaya başlamak. Abuk subuk iş görüşmelerine gitmek. Kilo vermeyi başaramamak, dolapta üzerime olmayan bir sürü kıyafet olmasına rağmen yeni kıyafet almak konusunda direnmek. Zayıflamak zorunda olduğunu bünyeye kabul ettirme sıkıntısı.
Bu sıkıntılı zamanlara hep pollyannacılık oynamak. Hayat eğlenmezsen hiç bir halta yaramıyor diye düşünmek. Buna fırsat veren bir eş ile yaşıyor olmak. Hayatımı güzelleştirmeye çalışmasını izlemek, sevildiğini bilmek. Ona hayran kalmak.
Yeni insanlar ile tanışmak, friendfeed sayesinde bir çok arkadaş edinmek. Yeni kitaplar okumak, yeni filmler seyretmek. Yeni yerler görmek, sabah akşam gece gündüz fark etmeden gezmek gezmek, kaldıysa görülmedik bir yeri İstanbul’u keşfetmek. Blog yazmaya devam etmek yeni bloglar açmak. Hevesle yemek tarifleri yazmak. Hevesle ev dergileri okumak. Olduğunuz yeri güzelleştirme çalışmaları. Bu arada güzel insanlar ile tanışmak. Güzel insanlarla karşılaştığıma dua etmek her şeyin yolunda gideceğini düşünerek her akşam yatağa yatmak Herşey Çok Güzel Olacak dileğiyle koca bir seneyi bitirmek.
2009 benim için böyle geçti.

Güzel şeylere gebe bir 2010 bekliyorum. Çok güzel şeyler olsun hayatımda. Güzel bir iş ve sağlık, eğlenebileceğimiz bir hayat. Ne de olsa hayat eğlendiğin sürece var.