Sevgililer günü mü dediniz?

Sevdim, çok sevdim, uğraştım, didindim, onun için bir hayat planladım. Bu esnada bolca naz yaptım, çeşitli mızmızlıklar, bazen kapris de oldu tabi biraz. Sonra? Sonrası evlilik.  Uzuun sevgililik maratonu. Bizler için organize edilmiş “14 Şubat” lar… Hediye telaşları ile geçen 8 sene. Sonunda evlilik. O en sevilenle “Eş olma hali” En başından beri belliyse de bizimkisi işte bunu resmiyete dökme durumu.

Son iki senedir aramızda 14 Şubatlar için birbirimizi hırpalamayacak hediyeleşmeme dönemi başladı. “Acaba beğenir mi beğenmez mi” durumu artık yok. Muhtemelen bu yazım da 14 Şubat – Sevgililer günü önemi üzerine yazdığım son yazım olacak. İhtiyaç yok.

En son geçen sene fotoğraf makinesini aldığında “Şimdi sen bana 30 sene hediye almazsan yine olur, beni çok mutlu ettin.” demiştim. Ee ne oldu. Hediyesiz mi geçti koca yıl? Hayır. En umulmayan zamanlarda, en söylenmemiş dilekler kutulara konup ansızın elime tutuşturuldu.  Ve alınan hediyeler öylesine mutlu etti ki. Ayaklar yerden kesildi. Vakitli yapılan sürprizler bu kadar mutlu etmemişti. Hatta daha önceki 14 Şubat gerilimleri yerini salt huzura bıraktı. 24 saate sığdırılmaya çalışılmadı sevgililik hali. Peki 14 Şubat bizim için hiç mi özel değil. Evet özel bir gün, en az beraber geçen diğer günler kadar. Yarın sevgilime 14 Şubat hediyesi olarak kurabiye yapmayı düşünüyorum, sanırım o da bana 14 Şubat hediyesi olarak mısır patlatacaktır. (Bunca hazırlıkta dvd seyredecek olmamızın da etkisi olabilir) Bundan sonra böylesini uygun bulduk. Pazarlama planlarının içine dahil edilen ve kutlanan günler kervanına katmıyoruz takvimimizdeki hiç bir günü.

Biliyorum doğum günü hediyem yine farklı bir gün gelecek. Belki kocaman bir kutu içinde,  belki parmağa takılan plastik bir çiçek yüzük olacak. Biliyorum ki o çiçek hiç bir pırlantadan farklı olmayacak. Biliyorum yılbaşı kutlamaları yine tüm sene sürecek. O kalbimde olduğu sürece biliyorum ki içimdeki “Sevgililer Günü Heyecanı” hiç bitmeyecek.

Tanıdığım gün köşe bucak kaçılacak insanlar listeme eklediğim bir adama aşığım. Çok uzun senelerdir. Sadece hayatıma değer, huzuruma huzur, neşeme neşe kattığı için değil tüm bunları yaparken beni ve kendini değiştirmeden yapabildiği için onu çok seviyorum. Son olarak eğer okuyorsa diye (genelde okumaz)

Herkesin kutladığı ama benim içimde “yüzünün gülmesini sağlayacak hediyeler almak isteği uyandıran” 14 şubat’ın kutlu olsun …  sen HayAtımda olduğun Sürece benim bAyramlarım bitmesiN..

Berna Mutlu Aytekin

Senin yorumlarınla bu yazı daha güzel olacak