Ramazan Bayramı Arifesi

Eskiden kalma alışkanlıklar var. Hep olsun onlar, hep kalsın. Hayat koşturmacanın içinde onları unutmama izin vermesin.

Yine arife günü bayram sabahı kahvaltısı için alışveriş yaptım. Her bayram arifesinde olduğu gibi. Mis gibi kahvaltılıklar çocuk gibi sevindiriyor beni. Ailece ettiğimiz kahvaltıları özlemiyor değilim. “Bugün bayram erken kalkın çocuklar” şarkısı eşliğinde babamın uyandırdığı bayram sabahlarını yaşamayalı çok oldu.  Birazdan yine her arife gecesi olduğu gibi mis kokular kattığım ütü suyunu bayramlıklarımın üzerine püskürteceğim.  Ayıptır söylemesi “yepisyeni” bayramlıklarım var bu senede. Hediye paketlerinde duruyorlar. Ütülenecek özenle ne giyilecekse bir araya getirilecek. Ayakkabılar boyanıp bayramlık ne varsahepsi bir hizaya dizilecek. Gece kalkıp kalkıp yerlerinde mi diye bakılacak. Bayramlıklarım var bugüne bugün heyecanı eksik olur mu?

Yaş 30’a yaklaştı tamam. Bugün aynada 30 yaş gerçeğine rağmen güzelliğimle övünürken o beyaz teli gördüm. Yaşlandın kızım dedim kendi kendime. Eşim görmüşte meğerse söylememiş uzun süredir. Ayıptır söylemesi hala prensesim diye geçiniyorum da. Birden kraliçe olmayı kaldıramayacak bünyem. Allahtan bu haberi alışım bir bayram arifesine denk geldi. Kaldıramayabilirdim. Hassasım bu konuda. Şu satırları yazarken tam nostalji yapma havasındayım. O beyaz telde saçımın arasına karıştığına göre “Nerdeee o eski bayramlar” demenin sırasıdır bir kez daha…

Güzel bir menü ile bu senenin son iftar sofrasını hazırladıktan sonra birazdan pişireceğim Kemal Paşa tatlısını sofraya getireceğim. Eskiden annem yapardı. Kocaman bir tepsi. Kenarından kenarından tırtıklaya tırtıklaya arifeden biterdi de bayrama kalmazdı. Evimize bayram ziyaretine gelen de çok olurdu. Şimdi 3 günlük tatili yakalayan soluğu Bodrum’da alıyor. Çok yoğun bir çalışma tempom olsa belki ben de aynı şeyi yapacağım büyük konuşmayayım şimdi. Bodrum’a kaçsam bir yolunu bulup evde tek başına torunların gelmesini bekleyen ve tüm ailenin bir araya geldiği bayram sofralarını hazırlayan anneanne ve babaanneyi kim ziyaret edecek?

Telefonlar konuşacak çok mevzu olmamasına rağmen sesini duymak için aradım denilerek aranırken, herkesin bir araya geleceği yemekler organize edilecek diye günler önceden hazırlıklar yapılırken Bodrum’da kendimle başbaşa kalsam”kafamı dinlesem” ne olacak. Düşündüm de gitmezdim sanırım.

Anneannemin uzak akrabaları ayrı şehirlerden hem sabah ararlar hem de posta kartı atarlar bu da bir ritüeldir. Özenle saklanır o posta kartları. Eşe dosta gösterilir yine yollamış sağolsun çocuk hiç bir bayram ihmal etmiyor der gururla. Bir keresinde “Ne çocuğu anneanne elli küsur yaşında adam” deyince yüzünün düştüğünü gördüm de bu konuda  sesimi çıkarmamayı öğrendim artık.

Anneannem sabah telefonun başında sabahlığıyla torunların bayram tebriklerini karşılar. Ses tonu buz gibidir çoğu zaman. O reklamlardaki yaşlı teyzeler gibi olmaz “Ah yavruuuum ne iyi ettin de aradın” diye açmaz telefonları. Mutlaka lafın arasında “Hakan’da sabah 8’de aradı” der lafını esirgemez. Torunların ilgisini daha çok hissetmek için kendi aramızda girdiğimiz bu yarışa içten içten seviniyorlar biliyorum.

Yeni yeni torunlar geldikçe eskisi gibi çok harçlık almamaya alışamamıştım. “El öptüm hani harçlık” diye surat asarken hani o reklamdaki gibi bknz: sen kazana düştün tarzı bir yaklaşımla terslenirdim. “Sen camekandan çıktın” der dedem. Camekandan çıktın demek şu: Hani sezonluk giysiler olur da onlar vitrine konur ya. Sonra sezon geçince yenileri gelir hani. İşte biz kenara kaldırılan giysilerden oluyormuşuz. Ne kızardım. Suratımı asar kaşlarımı çatar kollarımı birbirine bağlar 10 yaşlarında atılması gereken ne trip varsa hepsini atardım. İçimde hiç olmayan yeni gelen kardeşi kıskanma duygusu dedem sayesinde bayram günlerinde içime çöreklenir dururdu. Allahtan anneannem var. Kapıdan çıkarken avucumuza sıkıştırılan harçlıklar gönül almaya yeter artardı bile 🙂 Teşekkür eder sevinerek evden ayrılırdık.

Eskiden bayram gezmeleri bittikten sonra amcam bizi sinemaya götürürdü. Şimdi herkes evlendi barklandı. Sinemaya gitmek de pek cazip gelmiyor evde 3 dvd bayram telaşının bitmesini bekliyor. Animasyon seyredip kendimize bayram yapacağız. Bayram bitince de kardeşim askerden dönüş yapacak, gelsin bir bayram daha.

Bu vesile ile hepinizin bayramın erkenden kutlamak istiyorum. Çocuklarınıza anlatacak kadar leziz bayramlar geçirmenizi dilerim.

Berna Mutlu Aytekin

1 Yorum

  1. Pingback: 6 yaş sevinci | Blogger's Base | Blogger's Base

Senin yorumlarınla bu yazı daha güzel olacak