benim günlerim

Çok güvenmediğim marka beni hayal kırıklığına uğratsaydı pek takmazdım bu olaya. Ama Pınar böyle bir marka değil. Çoğumuz için de değildir. Mutfak alışverişi sırasında Pınar’ın yanına koyacağım belki iki marka daha var başka da yok. Eee durum böyle olunca yaşanan hayal kırıklığı büyük oluyor.

Bu, eve satın aldığım 3. “Pınar kolay eriyen süt tozu” paketi. Sabah ekmeklerini yaparken gece saat 3-4 sularında gözlerim yarım kapalı ölçüp ekmek yapma makinesine 2 kaşık aktarıyorum. Geçen gün ekmeği öğle vakti yapayım da akşam yemeğine yetişsin dedim. O da ne süt tozunun içinde siyah siyah bir şeyler var. Yemin ediyorum, hem siyah hem de kımıldıyor olsalardı paketi bir kenara fırlatır atardım. Öyle korkuyorum böceklerden. Kımıldamayınca kaşığımı çıkartıp “kaşıkta bir şey mi var acaba” diye bir baktım. Hayır, kaşık temiz. Biraz süt tozunu eşeledim. İçindeki 3-4 parça siyah maddeyi aldım bir kenara inceledim nedir diye. Taşlaşmış bir şeyler var. Kömür müdür, taş mıdır, böcek midir bilemedim. Twitter’dan isyan ettim. Kimisi “Önemli bir şey değil, süt yanığıdır” diyor. Kimisi “İnekleri çok temiz mi sanıyorsun?” diyor. Sonuç olarak Pınar’ın sosyal medya’dan bir haber olduğunu bayram boyunca bana dönüş yapılmayınca bu durum ile kavradım. Pazartesiye kadar bekledim dönüş yapan yok. Pazartesi iletişim formu doldurdum. Formu gönderdikten sonra İzmir’deki fabrikadan bir yetkili beni aradı. Konuyu bir de ona anlattım. Ardından iki ayrı telefon daha geldi. Pınar’ın Gıda mühendislerinden Meral Hanım beni ziyaret etmek istediğini, test için süt tozunun içinden çıkan o maddeleri de almak istediklerini söyledi. Onlar almasa ben teste gönderecektim zaten.

En son gelişme; Meral Hanım’ın bu sabah ziyaretime geldi. Kalite belgelerinden, hijyenik kurallardan ve numune denetimlerinden bahsetti. Ama ortada bir kaç parça taş var sonuçta. Türlü belgeler işe yarasaydı o taşlaşmış maddeler süt tozunun içine giremezdi. Bugüne kadar yansımış şikayetleri araştırdığım zaman da iki tane şikayetin de geçiştirildiğini gördüm. Şikayet eden kişilerin yalancısıyım. Şurada ve şurada görebilirsiniz. Umarım bende de aynı sonuç olmaz.

Tv’de “How it’s made?” adlı programın sıkı bir takipçisiyim. Fabrikaları gezmeyi oldum olası sevmişimdir. Bu program sayesinde kullandığımız ürünlerin nasıl koşullar altında üretildiğini görebiliyoruz. Tabi program yurt dışında çekiliyor. Ama ben ne de olsa fabrika aynı fabrikadır diyerek severek izliyorum. Dondurulmuş pizzaların nasıl yapıldığının anlatıldığı bölüm çok ilgimi çekmişti. Bölümde, her şey pizza hamurunun üzerine dizilip şoklanıp paketlenmeden hemen önce sensörler devreye giriyordu. Sensör yardımıyla üzerinde herhangi bir sorun olan (domatesin yeşil kısmı, zeytinin çekirdeği vb) pizzalar takip edilip üretim bandından çıkarılıyordu. Türkiye’de böyledir diye düşünmek hataymış. Bana Meral Hanım’ın anlattığına göre, ürün paketlendiğinde metal dedektörler ile taramalar yapılıyormuş. Sensör falan yokmuş. Tüm Pınar ürünleri için de bu geçerliymiş. Ardından kutulanan ürünlerden örnekleme alınıyormuş. Bu durumda içinde taş olan bana denk geldiği için oldukça şanslı olduğumu düşünüyorum. Başka şanslılar da var ise yorum bırakırlarsa sevinirim. Yoksa en yakın zamanda bir milli piyango bileti mi almalıyım?

2 gün içinde bana dönüş yapacaklarını söylediler. Şimdilik beklemedeyiz. İlerleyen günlerde gelişmeleri sizinle buradan paylaşırım.