benim günlerim

Ä°ÅŸ güç yoÄŸun. Ä°ÅŸe yürüyerek gitmek biraz kafayı biraz da beyni dinlendiriyor. Ä°yi güzel. Havaların soÄŸumaması, sokakta hala güzel rengarenk sonbahar yaprakları. Allah’a şükretmek için bir çok nedenim var bugünlerde. Çok şükür hayat bana güzel.

Bugüne kadar arkadaÅŸların  ”DeÄŸiÅŸtir artık ÅŸunu” dedikleri mp3 çalarım fena yamuk yaptı bana. Kendisi eskidi tamam ama aramızda bir gönül bağı var. Ben onu Darty Profilo Avm’de yeni açıldığında almışım. Profilo AVM’ye giderdik o zamanlar çokça alışveriÅŸ merkezi yoktu. Beyaz taÅŸ gibi görüntüsüne vurulmuÅŸum. Zaten modelin adı da “Stone” Daha ucuz ve çalan ÅŸarkıları gösteren modelleri varken özellikle onu seçmiÅŸim. Baktıkça 18 aÄŸustos depreminden önce Karamürsel‘de denize girip kuzenlerle beyaz taÅŸları topladığımız günleri anımsamışım. Aramızda duygusal bir baÄŸ var yani anlıyor musun sayın okuyucu. Åžimdi ben 1 gb da olsa, bana sıradaki ÅŸarkıyı göstermese de, üzerindeki yazılar silinmiÅŸ olsa da, üstüne yeni yeni modelleri çıksa da bu mp3 çaları nasıl atayım bir kenara. Müzik çalarda sorun yok yamuk yapan kısmı kulaklığı. E artık yapmasın mı. Hakkıdır yapsın. Yaptı da beni ÅŸu güzel yürümeli Bahçelievler yollarında otobüs, minibüs seslerine muhattap etti saÄŸolsun.

Ben de dün Vatan Bilgisayara uğradım. Mp3 çalara kendine yakışacak güzellikte Philips bir kulaklık aldım. Benim aldığım kulaklıktan sonra modeller de değişmiş, kulağa oturan, kablosuz, gece parlayan bir sürü yeni model çıkmış. Bazen Shawshank Redemption (Esaretin Bedelinde) filmindeki gibi böyle 30 senelik cezası dolmuş hapisten yeni çıkmış eski mahkum gibi hissediyorum kendimi.

Yüzümde şaşkın bir ifade. Hayat ilerliyor pek fena. Ne yaparsan yap yetişemiyorsun.

Neyse konumuz bu yeni kulaklığın performansı. Kulağıma taktığım an bu kulak içi kulaklıklar dışarıdaki gürültüyü tamamen kesiyor. Müzik çalmasa da gürültü yok. Bildiğin tıkaç vazifesi görüyorlar. Bayıldım.

Ä°ÅŸten çıkınca  denemek istedim. MüziÄŸin sesini de çok açmama gerek kalmıyormuÅŸ. Orası da ayrı güzel. Kulağımda müzik minibüse doÄŸru ilerliyorum. Bugün miskinlik yapacağım yürümeyeceÄŸim. Åžans bu ya en öne oturmuÅŸum herkes parasını benimle ÅŸoföre uzatır durumda. Ä°ÅŸ dönüşü ses çıkaracak halim yok kim para verirse ÅŸoföre uzatıyorum. Hani inecekleri durakları söylüyorlar ya onu duymak için müziÄŸi kapatıyorum. Kulaklıkları çıkarmıyorum inince biraz daha yürüyeceÄŸim nasıl olsa. 5 dakika sonra da ineceÄŸim. Mp3 çalar cebimde ortadaki düğmeye basarsan ses kesiliyor. Ä°ÅŸler pek yoÄŸun kafam bir dünya dolu. Bir yandan arkadan uzatılan paralar, omzuma vuran insanlar, “Bir kiÅŸi  İlk Yuva uzatır mısınızlar”  kafam iyice dalgın.

SevdiÄŸim bir ÅŸarkı çalmaya baÅŸlıyor. Yüzümde aptal bir gülümseme. Ä°nsan sevdiÄŸi ÅŸarkı çalınca bu kadar sevinir mi? Neyse ki karanlık gören kim bu deli demez. Sesi biraz açmak lazım basıyorum düğmeye ses açılmıyor. Tüh diyorum “Kulaklık aldın kızım ,ama bak bozuk mp3 çalar. Sesi daha da açılmıyor, sendeki de ÅŸans iÅŸte. Kızlar haklı deÄŸiÅŸtir sen bu mp3 çaları artık.” Minibüsten iniyorum. Zaten kısık ses hepten gidiyor. Artık kulaklarımda müzik sesi yok. En sevdiÄŸin ÅŸarkıya sıra gelmiÅŸ olur, sen de böyle dinleyemezsin böyle. Bari ÅŸarkının adını aklında tut da evde dinle diyorum kendime. Biliyorum ki eve gidince unutacağım. Sevincim kursağımda kalıyor. Birden zaten mp3 çaları hiç açmadığımı, o müziÄŸin minibüsten geldiÄŸini, kulağımda tıkaç gibi kulaklıklar olduÄŸu için sesini az duyduÄŸumu anlıyorum. Ä°ndiÄŸim duraktaki o sert rüzgar yüzüme çarpıyor da kendime getiriyor muhtemelen. Yoksa daha anlayacağım yok.

Hani Allah insana eÅŸeÄŸini önce kaybettirir sonra buldururmuÅŸ ya. Benimki de o hesap. Mp3 çaların çalıştığını görünce yüzümde yine aptal bir gülümseme. Eve geliyorum. Yemek, ortalık toplamak derken nihayet bilgisayar başına oturuyorum. En sevdiÄŸim blog yazarlarından birisi HBBA’nın son yazısında bir sürprizi varmış. Blogunun 2. senesinin dolması ÅŸerefine bizler için blogunda bahsettiÄŸi ÅŸarkılardan bir playlist hazırlamış. Bize son yazısında sunmuÅŸ onu görüyorum. Keyif ikiye, üçe, beÅŸe katlanıyor tabi. Bu yazıyı yazmaya neden oluyor, yarın kulağımda güzel müzikler eÅŸliÄŸinde yürümek için evden 1 saat erken çıkacağım. Elimde de fotoÄŸraf makinesi olacak. Havada güzel, hayat bana güzel…