benim günlerim

Köfte Üstü Krem Şanti, Pazarlamanız Çağa Ayak Uyduramıyor mu? kitabı üzerine bazı fikirlerimi paylaşıyorum. Kitap oldukça sürükleyici burada bol bol paylaşım yapacağım.

“Biri pazar payına, iletişimi kontrol altına alarak büyümeye odaklamış kendisini. Diğerinin odak noktası ise moda olan neyse o. Kolayca yayılabilecek hikayeler yaratıyor. Çünkü bu hikayeleri yaymaya istekli insanlar var.”

Yazar burada benden bahsetmiş desem herhalde ayıp olmaz. Evet biz blog yazarlarından bahsediyor o insanlar biziz hikayeleri yaymaya istekli insanlarız biz Web 2.0 ‘ın bir parçasıyız.

Kitaptan ilginç bir başka bölüm;

“… bir tıkla alışverişin mümkün olduğu bugünlerde müşteriler artık ne isteyeceklerini çok iyi biliyorlar. Gerçekten iş yapacak ve işi en kısa sürede yapacak kişiyle çalışmayı tercih ediyorlar. Günümüzde müşteriye verilen söz son derece açık: Saniyeler içinde size geri döneceğiz. Dönemezsek dilediğiniz her yere gitmekte serbestsiniz.”

Şu satırları okusa firmalar şimdi anlarlar iletişimin önemini. Malesef bilmeyenler ile de iletişim kuramaz haldeyiz.

İletişim ve iletişim sıkıntıları ile ilgili yakınlarda yaşadığım iki hadise var.  Size de bahsetmeliyim;

• Yeni Rakı iletişim kampanyasında bende vardım. Her şey çok güzel yapılanmış olmasına rağmen çok ufak bir sorun yaşadım. Sorun olduğunu anlamamla bunu ifade etmem aynı ana denk geldi. Bunu bir başkasının feed’in de belirttim. O an kampanya sorumlusu hemen özel mesaj yoluyla bana ulaştı. Saat oldukça geçti ve işin mesaisi dolmuştu diyebilirim. Hemen bir kaç çözüm önerdiler.  Sorun da şuydu çok büyütülecek bir şey değil. Ben organizasyonun yemeğine katılamadığım için bana gönderilen kutudan fotoğraf albümü çıkmamış. Başkalarının kutu içeriğini görünce bende o albümün olmadığını fark ettim. Ben o kadar büyük bir problem olmadığını mühim olmadığını söyledim. Benim için sorunu çözmeleri kadar önemliydi anında dönüş sağlamaları. Hatta hemen döndükleri için sorun bile ortadan kalktı benim için. Kampanyayı yapan firma ertesi gün sosyal medya sayesinde iş yerlerinin yakınında olduğumu fark etmişler. İş yerlerine davet edip güzel bir kahve ile birlikte ufak sorunumu da çözdüler. Dönüşleri, karşılayışları yazdığım her şeyden haberdar olmaları insana kendini özel hissettirmeleri… Böyle insanların etrafımda fazla olmasını istiyorum. Azınlık durumundalar. Sektör için bu durum üzücü. Belki benim için üzücü olansa bu kadar iyi ekiplerin çalışmalarında yer almayışım. İkinci örneğimde bunu daha iyi anlatabileceğim.

Bu sırada bu ekibin işlerini neden diğerlerinden daha güzel yaptıklarını anlamak zor olmadı. Neşeli, etrafta olup biteni çabuk kavrayan, dinlemeyi bilen, cin fikirlerin aklından geçtiğini gözlerinden anlayabileceğiniz insanlar güzel bir iş çıkarmışlar. Kendi aralarında yaptıkları konuşmalar birbirlerinin cümlelerini tamamlayışları ve hatta konuşmadan anlaşabilmeleri o enerjiyi yakaladıkları için mümkün oluyor diye düşündüm. Güzel fikirler ile ayrıldım oradan ha ayrılmak gitmek istedim mi istemedim hiç orası ayrı.