İhmal kötü şey


Yeni projeden dolayı ihmal ettiğim sevgili blogum. Sen ilk göz ağrımsın. Her şey gelir geçer, bazen projeler göçer, bazen gelişir, güzelleşir ama sen hep diğerlerinden başkasın. Hep “benim günlerim” olarak kalacaksın. Kimseyi tanımaz iken ben, sadece sana anlatırdım günlerimi. Gecenin bir yarısı yazmaya fırsat bulurdum ya da bankada yapılan yalancı mesailerde bir şeyler karalardım bu adresi tuşlayıp bilgisayara. Sen sana ne zaman gelsem beni nasıl olsa kabul edersin. Sana yazdım, sen bir sürü kişiye ulaştırdın yazdıklarımı. Bazen beraber dinledik içimden geçenleri sesli sesli okuduk da sonra taslak’lara attık kimseler görmedi. Kimi zaman arayı çok açtık. Birikti birikti her şey de seyahatler geldi yine sana bir şeyler yazmaya sıra gelmedi. Benim günlerim’i paylaştığım güzel blogum; yakında güzel heyecanlarımı da paylaşacağım. Dertleşmeye yine geleceğim. Şimdilik bana biraz müsaade et, bir de şans dile.

Berna Mutlu Aytekin

Senin yorumlarınla bu yazı daha güzel olacak