Güzel bir gündü gülmek için


Ben dün ilk defa Cafe Nero’ya gittim. Güzel bir yermiş sohbet etmekten etrafı incelemeye fırsatım olmadı ama Starbucksımsı bir havası var sanki:) Cihan Kaloğlu ile buluştuk, yemek yedi gözümüzün önünde ama her gördüğümde daha da zayıflıyor sanki. Sonra Müge Çerman geldi. Ben onu bir sürü güldürdüm. O da beni, bir sürü fotoğrafımı çekti şaşkın bakarken hiç birisini beğenmedi. Kahveme sponsor oldu. Yemeğin parasını ödetmedi, sinir oldum. Bir sürü şey konuştuk, ben yine bir sürü şeyi yazdım aklımın bir kenarına. vakit geçirmesi güzel insanlardan kendisi.  Burada size söylüyorum ama benimle de ilgilenmesi, bana akıl vermesi çok hoşuma gidiyor..
Şimdi yarın yine çok koşturmacalı bir gün olacağı için dinlenmeliyim. Yarın Taksime gidip gecelere akacağım. Geceler derken ananemin eski televizyonunun karşısında yine abuk bir dizi seyredeceğimden bahsediyorum. Ardından cuma günü ise laboratuar kapılarında sürüneceğim. Oldukça donanımlı bir şekilde olmalıyım, bugün kuru meyve alıp çantaya attım. Öğlene kadar aç durduktan sonra yemek yiyecek yer ararken bayılıveriyorum, bu ananas kurusu işimi görür. Ben uykuya teslim kaç gecedir elime kitap alamamanın verdiği huzursuzlukla yatağa yatıyorum. Sabah ola hayrola..





Berna Mutlu Aytekin

Senin yorumlarınla bu yazı daha güzel olacak