Tatilden döner dönmez soluÄŸu yine geziler de aldım. Bu sene leyleÄŸi havada gördüm sanki. Sürekli yollardayım. Geçen aylarda davet edildiÄŸim fakat yaÄŸmur yaÄŸdığı için ertelenen ve dün düzenlenen Algida Fabrikası- Çorlu gezisi çok keyifliydi. Sabah otobüsler ile Çorlu’ya doÄŸru yola çıktığımızda önceki geceden alamadığım uykum üzerimdeydi hala. Yolculuk sırasında Burcu, Hilal ve AyÅŸe ile yine benimgunlerim’i anlattığım bol gülmeli bir sohbete baÅŸladık. Bazen hayatta eÄŸlenceli bir ÅŸeyler ararken sadece aynada kendimi seyretsem olur diye düşünüyorum. Kızların kahkahalarıyla uykum açıldı hem sanırım kimseyi de uyutmadık.

Oldukça yavaş giderek Çorlu fabrikaya vardık. Ufak bir çay molası ardından sorularımızın da yanıtlandığı küçük bir toplantı. Toplantı salonunda bulunan ufaklıklar biraz sıkıldılar ama dondurmaları görünce kendilerinden geçtiler. Onlardaki dondurma yeme potansiyeli gerçekten inanılmaz. Daha sonra üzerimizdeki tüm takıları çıkarıp fabrika gezisi yapmaya koyulduk. Temizlik denince akan sular duruyor. Fotoğraf makinesi sokmak yasaktı. O dondurmaların nasıl yapıldığını görmeniz gerekirdi ama yasakmış. Hele gözümüzün önünde yapılıp da bize ikram edilmesi süperdi. Makinenin önce çikolatayı ardından dondurmayı ve üzerine fındıkları püskürtmesi 10 saniye de bir dondurmanın yenecek hale gelmesi beni şaşırttı ne yalan söyleyeyim. Sütlerin pastörize edildiği kısımdaki o fena koku biraz kötü gelse de fabrika gezisinden oldukça olumlu etkilendim.

Bizim ziyaret edeceÄŸimiz kısımları bantlar ile ayırmışlardı. Ãœretim yapılan sahanın içine girmedik ama aramızda 2 metre mesafe vardı. Buna raÄŸmen içeri girmek için neredeyse ameliyata girecekmiÅŸ gibi hazırlandık. Boneler, önlükler, maskeler verildi. İçeri girmeden ayrıca galoÅŸlu ayakkabılarımız tekrar temizlendi. Ellerimizi antibakteriyel ürünler ile yıkamamıza raÄŸmen bir de ayrı bir makinenin önünde sıraya dizildik. Elimize yine özel bir sıvı püskürttüler ve makine onu elimize püskürttüğüne kanaat getirmeden de turnikeden geçmemize izin vermedi. Yine de fabrikanın üretim bölümünde bazı odalara giriÅŸimiz “ultra clean” olmadığımız için yapılamadı. Mesela sos odası gibi. Magnum dondurmaların ve Vienetta’ların yapımını seyretmek çok heyecan vericiydi. Senelerdir yerim ama bu Viennetta’ların nasıl yapıldığını bir türlü kestirememiÅŸtim. Geçenler de “How It’s Made” programında fabrikaları gösterirken az sonra dondurmaların nasıl üretildiÄŸini göreceksiniz deyip ekrana da kocaman bir Magnum görseli getirince bulaşıkları falan yıkamayı bırakıp televizyonun karşısına geçmiÅŸtim. Magnum ve Cornetto dondurmaları gösterip Vienetta’yı firmanın gizlilik prosedürü nedeniyle gösteremiyoruz deyince de sinir olmuÅŸtum. Kendi gözlerimle görünce teknolojiye bir kez daha hayran kaldım. Yeni çıkan dondurmalı pastaların tadımına geçtik. Dondurmalı pasta ile aramız ailecek gayet iyi. Dolapta uzun süre durabildiÄŸi için ve ÅŸu sıcaklarda iyi geldiÄŸi için tercih ediyoruz. Franbuazlı pastanın tadımını yaptık içinde çikolata taneleri var. DiÄŸer dondurmalı pastalara göre daha hafif. Annem bayılacaktır. Satışa sunulunca mutlaka denemenizi öneririm. Muzlu ve limonlu olan dondurmalarda takdiri hak ediyor. Son kuvvet ile onlarında tadına baktım. Sonra ÅŸeker komasına girmeyeyim diye gözümü kaçırdım dondurmalardan. O kadar dondurmanın üzerine yemeÄŸe geçtik. Oldukça lezzetli bir yemekti. Çok yemedim o kadar kaloriyi alan bünyeme daha da eziyet etmedim. Onun yerine uzun zamandır görüşemediÄŸim dostlar ile görüştüm. Ufaklıklar zaten koÅŸturmaktan yorgun düştüler. Biz ise  fotoÄŸraflarını çekmek için peÅŸlerinde koÅŸmaktan helak olduk. Dönüş yolunda Taksim’e bırakıldık. Bol bol fotoÄŸraf çekmeye devam ettim. Makineyi alalı 3 hafta olmasına raÄŸmen 4000 fotoÄŸraf çekmiÅŸim. Sanırım çabuk eskiyecek. FotoÄŸraflarıma da benimgunlerim.tumblr.com adresinden ulaÅŸabilirsiniz.