Çocukluğumu bulduğum yer
Orayı seviyorum. Neden? Neden arkadaÅŸlarım her “İstiklal’deyiz” dediklerinde oraya götürüyorum. Bilmem. Herhalde evim gibi görüyorum da ondan. Garsonlarını seviyorum. Hal hatır sormalarını seviyorum.  Her zaman aynı masaya oturup (boÅŸsa) oradan etrafı seyretmeyi seviyorum.  İçeri de yani tezgahın arkasında neler olduÄŸunu gördüğüm bir masada oturuyorum her zaman. Buharın altında hızlıca çay dolduran garsonları seyretmeyi seviyorum. Kocaman menüye bakmadan sipariÅŸ vermeyi, yine de dikkat etmeleri gereken ÅŸeyleri anlatmayı beni bıkmadan usanmadan dinlemelerini seviyorum. Onlar da beni aileden biri olarak görüyorlar ki emekli olan, ayrılıp kendi dükkanını açan, oÄŸlunu kızını evlendiren var mı hemen söylüyorlar. OturduÄŸum masa’dan merdivenleri inen çıkanlar görünüyor, yerime geçerken gazetelerimi alıyor ve beni tanıyan gözlere menüye gerek yok her zamankinden deyip kafamı gazetelere gömüyorum.
Işık sarımtırak. Beyaz ışığı severim evimde her yerde beyaz ışık  var. Ama burası bana çocukluÄŸumu hatırlatıyor. Nostaljik masalar ve anneannemin kristal taÅŸlı avizelerinden var her yerde. Işıl ışıl. Bilinçaltıma oldukça yerleÅŸik bir “Burada senin geçmiÅŸine ait bir ÅŸeyler var” hissi. Ananemin bizi görmeye geldiÄŸinde aldığı dönerli sandviçlerden yiyorum hala. Limonatası ile benim favori yiyeceklerimi oluÅŸturuyor.
Bazen sıcakta gezinmekten tansiyonum düşüyor klimanın altında 2 tane ayranımı içip kendime geliyorum. Kendime gelir gelmez de “Nerede o eski sandviç ekmekleri” deyip çemkiriyorum. Anlayışla karşılıyorlar fırını deÄŸiÅŸtirmiÅŸler vs anlatıyorlar. Çıkarken anneye, anneanneye selamlar hürmetler deyip beni o kalabalığın içine yolcu ediyorlar. Kapıdan çıkana kadar da 10 kiÅŸi hoşçakalın diyor zaten. Eski sistem konuk ağırlama anlayışı hakim hala.
Geçenlerde öğle ya da akÅŸam atıştırması için deÄŸil de sabah kahvaltısı için uÄŸradım. Normalde saat 10:00 ‘da poÄŸaça kalmaz. Ama pazar diye daha az kiÅŸi gelmiÅŸ olmalı ki ben son poÄŸaçalara yetiÅŸebildim.
Çayın tomurcuklu kokusu hala burnumda. Güzel bir kahvaltı ardından biraz sohbet sonra da eve doÄŸru yola çıkış.İstiklal Caddesi giriÅŸindeki Taksim SütiÅŸ’e yolunuz düşerse uÄŸrayın selamımı söyleyin…





















Poğaçalara yetişmişsin ama fotoğraf çekene kadar kalmamış?
bu kahvaltıyla kim doyar? yea bırah allasen
ben doymuyorum valla Parfe’cim yanında da poÄŸaça ile belki rejimdeysem doyarım
Çocukluğumu bulduğum yer http://goo.gl/fb/kTwc2
This comment was originally posted on Twitter
Oraya her uğradığımda çocukluğuma dönüyorum. | benim günlerim http://ff.im/-nSW6d
This comment was originally posted on Twitter
paylaşım için teşekkür ederim ablacım, bir ara görüşelim artık da gidelim:) limonata ısmarlarım
This comment was originally posted on FriendFeed