benim günlerim

Mutfak Sırları’nın düzenlediği güzel bir etkinlikteydim bugün. Yeni arkadaşlar ile bir araya geldik.  Yine bilgisayardan klavye ile konuşup ardından sarılıp keyifli sohbetler yaptık. Etkinlikleri bu yüzden çok seviyorum işte.

Sabah erken saatlerde gidip neredeyse akşama doğru evimize döndük. İnci Hanım bizi çok güzel ağırladı. 30-40 çeşit açık büfe, bergamot kokulu çaylar, mis gibi yağmurdan sonra ki toprak kokusu. Biskrem’e benzeyen kurabiyeler. En önemlisi de “prensesler” ile oynayıp eğlenen sizin rahatça arkadaşlarınızla sohbet etmenize olanak sağlayan bir düzen.

Cıvıl cıvıl kafe deydik., Küçükler için oyun parkı büyükler için kafe konsepti ile hazırlanmış bir mekan. Her yerde balonlar oyuncaklar, dışarıda ağaçların altında masalar, çocuklar için bisikletler, büyükler için hamaklar, güler yüzlü personel ve en önemlisi İstanbul içinde ama İstanbul’dan kurtarılmış bir bölge. Bulmamız biraz zor oldu. Neyse ki arabada navigasyon sistemi vardı. Yoksa bulmak gerçekten zor olacaktı.

Yağmur yağmasaydı daha keyifli bir gün geçirebilirdik. Benim çocuğum yok. Ama diğer ailelerin çocukları her ne kadar prenses ablaları onları eğlendirse de biraz sıkıldılar. Dışarı da yağmur yağdığı için enerjilerini tam olarak atamadılar sanırım. Oldukça da fazla gürültüye maruz kaldık diyebilirim. Pek çok bölüm de ağırlandık. Sigara içilebilen dışarıdaki bölüm, üzeri cam tavan ile kapanmış yemek yenilen bölüm vb. gibi.

Keyifli bahçesinde minderleri atıp oturamadığımıza üzülüyorum ve hamakda sallanamadığımıza da… Onu da bir daha ki gidişimizde yaparız umarım.

Sohbet o kadar güzeldi ki Devletşah‘dan reçel tarifi aldım. Bankacılık anılarımı anlatarak bol bol gülüşmelere yol açtım. Ayşem‘in Bibi’si ile tanıştım. Aylin ile sohbet etme şansımız oldu. Keyifli sohbetlerde insan saatin nasıl geçtiğini anlamıyor bile.

Bu harika cumartesi için Cıvıl cıvıl kafe’ye ve Nilay’a çok teşekkürler!