Bu aralar çok sıkkınım, terapi ordularınızı geri çekin

bugün üzgünüm. dünden kalmayım aslında. arkadaşımla tartıştık. kırmak istemezdim. kalbini kırdım. üsüldüm. bütün gece aptal aptal şeyler sayıkladım uykumda. demiştim ya “ben bir pembe diziyim her günüm bir bölüm” diye aynen öyle işte. bugünde o arkadaşım işten ayrıldı. canını ben sıkmıştım zaten bide böyle bir olay oldu. herşey ters başladı zaten. sabah müdürümden bir sürü fırça yedik. hiç yoktan. sıkıntılı başladı gün. bissürü insanı arayıp “hadi borcunuzu yatırın” demek de bana yüklenen görevlerden biri. onu yaptım durdum. herkesin ayrı problemi var ya da herkeste ayrı yalanlar var. tam kavrayabilmiş değilim. saf saf dusunceler ıcındeyken barı gıdıp yatagıma yatayım yarın daha gusel bı gun olucak. en azından cumartesı pomfırıt gelıcek. pomfırıt kim mi? onu da başka bır gece anlatırım. canım arkadaşım gelicek yoldaa..

Berna Mutlu Aytekin

1 Yorum

  1. Derya   •  

    canim benim uzulme sen duzelir hersey!! bence ara arkadasini, dok icini.. Bak isinden de ayrilmis, eminim biriyle konusmaya ihtiyaci vardir! 😉

Senin yorumlarınla bu yazı daha güzel olacak