benim günlerim

Her gün yürüyorum. Evden alışveriş merkezlerine giden yolda, şu ana sonbahar yaprakları var, başka kimsecikler yok. Dallarda meyveler vardı iki ay evvele kadar. Güller, yürüyüş yolunda oyun parkları ve bol miktarda “huzur” var. Bir de çok güzel dekore edilmiş bir ev var ki, her önünden geçtiğimde bakakalıyorum. 3 katlı en üst katı ise güzelce bir balkona sahip. Bugün cesaretimi toplayıp kapıyı çaldım. Dayanamayıp evin resimlerini çektiğimi, internette yayınlamak istediğimi mahsuru olup olmadığını sordum. Evin yanındaki ev ise satılık. İkisinin arasındaki fark da zaten belli oluyor. Ev sahibi “Ancak bu kadar elimden geldi” dedi. Ben ise daha ne olsun diyorum. İnşallah bir yerden bir ikramiye çıkarda bana yanındaki evi satın alırım. Ne güzel olur?

Edit: hayal etmek güzel şey.