Bir Anne Kolay Yetişmiyor

Beş yaşında okula başladım. Okumayı sökmek bir yılımı aldı. Ardından hep okudum. Okuduğumu aklımda tutmak içinse hep yazdım.

Kardeşim konuşmuyordu. Ona yazmayı öğrettim. Aynı ev içinde mektuplaşmaya başladık abla kardeş. İletişim kurmak için yazdım.

Hep bir günlüğüm vardı. Ona sevdiğim şiirleri yazdım. Sevdiğim şarkıları da. Olanı biteni. Duyduklarımı. Sırlarımı hepsini yazdım.

Üniversiteye başladığım zaman konuşacak kimsem çok yoktu. Yabancı şehir. Değişik insanlar. Soğuk yurt odası. Kendime kendime yazdım. Her yıl için bir defter dolusu anım birikti. Telefon konuşmalarımızı yazdım, SMS mesajlarını, kahve fallarında falcının söylediklerini, hatta kimse okumasın diyerek icat ettiğim şifreli alfabem ile bile neler neler yazdım.

Asker yolu gözlerken tam 712 sayfa askeriyeye, bir o kadar da evdeki defterime yazdım. Sevdiklerime notlar yazdım.

Internet geldi. Bloglar kurdum. Sayısı ondan fazla. Senelerce oraya yazdım. Ekonomi portallarına, teknoloji portallarına yazdım. Basın bültenleri yazdım. Konkurlar için projeler yazdım. Müşteriler için dilekçeler yazdım. İspanyol dergileri için İstanbul’u hem fotoğrafladım, hem yazdım.

Oğlumu beklerken ona yazdım. Doğdu. Büyüyünce okur, dedim yine yazdım. Bildiklerimi, öğrendiklerimi, hatalarımı, beceriksizliklerimi, zaferlerimi yazdım. Yıkılan hayallerimi, ümit etmeye devam ettiklerimi, hepsini yazdım.

Şimdi ilk kitabımı yazdım. Bir kadının anneliğe adım adım adapte olmasını yazdım.

Bir çocuk kolay yetişmiyor derler. Aslında çocuklar saf, beyaz bir kâğıt gibi tertemiz geliyorlar dünyaya. Onları iyiye, güzele biz yönlendiriyoruz. Hayattan payına hep iyi şeyler düşmesi için çabalıyoruz. Hem de sadece bebekliklerinde de değil, tüm ömrümüz boyunca. O, dünyaya tertemiz gelip her şeyi baştan öğrenirken göz ardı edilen şu, asıl bir anne kolay yetişmiyor. Bir kadın en sevdiği koltukta en sevdiği battaniyeyi burnuna çekip en sevdiği diziyi sabaha kadar seyredebilecek imkâna sahipken; anne olunca günün sonunda nihayet koltuğun bir kenarına oturma fırsatı bulmuş, çocukla beraber hayata, kendine, zamana bakışı değişen bir başka kadına dönüşüyor.

…Biz böyle değildik. Düz, beyaz bir kâğıt değildik. Bunca yıllık insandık. Huyumuz suyumuz, duruşumuz, hayatta başımıza gelenlere tepkilerimiz belliydi. Sonra bir gün anne olduk ve her şey değişti. Başkalaştık. Dönüştük. Dönüşürken canımızı acıttık. Kendimize şaşırdık…

Ben kendi dönüşümümün hikayesini yazdım. Okuyanlara fayda sağlaması biraz da gülümsetmesi için.

Hikayem kitap oldu. Artık sizde. Umarım her şey istediğim gibi olur.

Bir Anne Kolay Yetişmiyor bugün ön sipariş ile online mağazalarda, 5 Kasım’da ise raflarda.

Aşağıdaki linklerden sipariş edebilirsiniz.

Idefix 

D&R

Berna Mutlu Aytekin

Senin yorumlarınla bu yazı daha güzel olacak