Anne olmak

Söyleyecek kelimelerim var ama uzun cümlelerim yok bu sefer. Nasıl bir araya getiririm bilemiyorum bu yıl ilk defa yaşadığım bu hissi. Hissettiklerim işte aşağıdakiler gibi. Tam da değil ama sanki. Anlatılacak gibi değil belki de. Ben yine de bir şansımı deneyeyim. Annelikte daha 2,5 ayı yeni devirdim. Olduğu kadar.

Anne Olmak…

Sorumluluk

Koşulsuz sevgi

Güven, huzur

Bencilliği rafa kaldırmak

Bölük pörçük uykular ama mecburen değil isteye isteye bir uyanıklık

Kocaman 6. hisler

Değişen dünya görüşü

Ondan başka hiç bir şeyin önemli olmadığı küçük bir dünya kurmak

Sabahtan akşama kadar bitmeyecek bir diziyi severek izlemek, her gün 24 saat süren yeni bir bölüm sanki

Saçma şeylere sevinme hadisesi ” Aaa kaka yaptı, yubbiiieee”

Bitmeyen evhamlı haller “Üşüdü mü? Hapşırdı, yok yok kesin üşüdü”

Mutluluk ağlamaları çokça “Ay bana güldü ya, bak ya resmen bana gülüyor, ay inanmıyorum yaaa”

Düşüncelere dalma hali, sürekli, mütemadiyen “Öf askere giderken Ali kim bilir ne çok ağlarım ben. Belki o zamana askerlik kalkar, ya kalkmazsa?”

Uzun uzun yaşama, hiç ölmeme isteği “Evlendiğini görsem ya, bir de çocuklarını görsem ne güzel olur”

Merak, merak, merak “Acaba ilk kelimesi ne olacak? Kitap okumayı sevecek mi? Babası gibi iyi yemek yapacak mı? Hangi futbol takımını tutacak?”

Her güne “bugün acaba beni ne bekliyor?” diyerek uyanmak. Hep bir aksiyon

Onu bensiz, beni onsuz düşünmeme hali

Daha, dahası vardır da dahası yaşanmadı, inşallah yaşanacak. Güzel günler göreceğiz, güneşli günler. Onu da o zaman anlatayım.

Ali ile bugün konuştuk bu yıl bana hediye olarak kocaman bir gülücük verecekmiş, seneye de belki öpücük verir orası belli olmaz. O şimdi uyuyor, ben de uyansa biraz vakit geçirsek diyorum.

İyi ki doğdun oğlum, iyi ki doğdun da beni anne yaptın.

Berna Mutlu Aytekin

Senin yorumlarınla bu yazı daha güzel olacak