benim günlerim

seni kendimden ayrı düşünmemeye başladığımda 2001′in 1 kasım’ıydı.. sonra üstümüzden seneler, sevinçler sıkıntılar ve bir sürü önemli tarih geçti. elini tutunca herşeyin daha kolay olacağına inandım. öyle de oldu. nişandı, nikahtı derken..

resimlere baktığımda yaşlandığımızı anlıyorum daha 30 olmamışken. gözlerine baktığım zaman gördüğüm ışık hiç değişmedi, yanındaki çizgiler çoğalsa da. başından beri beni mutlu edeceğini bildim. hep yanımda olduğunu tekrarladım kendime aramızda kilometreler varken bile. şimdi karşımda bir koltukta uykunun en tatlı yerindesin. “her nerede olursak olalım aramızdaki mesafe sadece iki karış” diyen sesin kulaklarımda. içimde yüzünde ki gülümsemeyi baki kılmak için ne süprizler yapabileceğimin sıkıntısı var. yarın çocuk olup en azından 20 yaşıma geri döneceğim. yıl dönümümüzü ilk gün ki heyecanımla kutlayacağım. bayram çocuğu olacağım yarın elleri şekerle dolan . sen HayatımdA olduğun Sürece benim bAyramlarım hiç bitmesiN..